Karayı halledip sıra denize gelmişti zaten… Ana karayı pür-ü pak etmek Arpacıoğlu’na nasip olmuştu… Denizimize de el atmak Büyükşehir belediyemize nasip oldu.
Büyükşehir Belediyesi (muhtemel ki ) seçimdeki gayretlerinden dolayı Ünye ahalisine teşekkür hediyesi verdi.
Denizimizin orta göbeğine Ordu Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan fıskiyeden bahsediyorum. Hani ne yalan söyleyeyim pür-ü pak Ünye’mize yakıştı doğrusu. Her ne kadar gözlerimle görmesem de… Görenlerin ballandıra-ballandıra anlatmalarından ve Facebook’taki fotoğraflardan anlaşılan o ki; gece vakti o renk cümbüşü insanın aklını başından alıyormuş.
Ayrıca suyu Sayın Arpacıoğlu’nun Cumhuriyet Meydanındaki fıskiyelerinden daha yükseğe fışkırtılmış. Arpacıoğlu hasetlikten çatlarsa şaşmam doğrusu.
Lakin iki kaygım var,
Birincisi “Bayramcaluların” bu zevkten mahrum bırakılması… Tez elden Tabakhane Deresine de denize kurulanın aynısı yapılmalı… Yoksa Rabbim sizleri öbür dünyada hesap sormalardan beter eder… Bilmiş olasınız…
İkincisi ise, mensubu olduğu parti gibi adaletli Belediye yönetimi fıskiyeyi hep aynı noktadan fışkırtmamalı…
Ünye’yi Atatürk Mahallesi, Burunucu mah, Yalı Kahvesi, (şimdiki olduğu yer) Merkez ve Fevzi-çakmak mahallesi diye beş bölüme ayırıp; her bir bölümün açığında sıra ile üç-beş gün fıskiyenin endamını mahalleliden mahrum etmemeli. Derim…
Belediye yönetimi yukarıda saydığım kaygılarımı mutlaka düşünmüştür… Bundan eminim. Benim asıl merak ettiğim şey, nasıl oldu da seçimden sonraki iki-üç ay içerisinde onca yapılması gereken iş arasından yüz elli bin liralık fıskiyeye sırayı getirdiler.
Hâlbuki Ünye İtfaiye personeli üç aydır maaş alamıyormuş. Belki de münafıklar bana yanlış bilgi verdiler. Eğer öyle ise, Ramazan ayı olmasa idi boyunları devrilsin diye beddua ederdim.
Zaten devir, ya beddua ya da Yarabbi şükür devri… Her kurulan tantanalı iftar sofralarından sonra “Yarabbi şükür…”İyi gider doğrusu…
Ama eğer maaş verememe işi doğru ise; Büyükşehir Belediyesinin yerinde ben olsam, itfaiye arabasının hortumunu denize salar, itfaiye erlerine nöbetleşe gökyüzüne su sıktırırdım. Hem yüzeli bin liralık masraftan kurtulmuş, hem de personele eğlence ve ayrıca maaşlarını bu vesile ile de ödemiş olurdum.
Ama eminin ki fıskiye “parlak fikrini” önünü-arkasını düşünmeden seçim sarhoşluğu içerisinde birisi teklif etmiş, başkan da “yapalım anasını satayım” demiştir.
Neyse,
Şimdiki sözüm inanmayanlarla, iman etmeyenlere değil,
Sözüm, AKP’lilere duyduğu nefretin içinden çıktığı kültür hazinesinin ortasına etmesine kadar vardırmasına sebep olan bir ahbabıma olacak…
Kendisinin Müslüman olduğunu bildiğimiz ve göğsünü gere-gere –eğer riya yapmıyorsa- “elbette Müslüman’ım” diyen bir ahbabım, Facebook’ta Ramazanda güpegündüz rakı sofrasında çekilmiş bir fotoğrafını yayınlamış. Rakı bardağını da inadına fotoğrafın ön planına koyarak hem de… Fotoğraf yeni çekilmiş belli…
Ve işin acı tarafı bu fotoğrafı “inadına” yayınladığı için de son derece mutlu gözüküyor…
Hâlbuki babası, dedesi ve onun dedesi bu topraklarda değil siyaset rakipleri ile gayri Müslimlerle bile aynı sokağı paylaştılar. Yeri geldi sevinçleri, yeri geldi acıları ortak paydaları oldu. Herkes diğerinin dinine, geleneklerine saygı gösterdi. Zaten tersi olsa idi kan gövdeyi götürür, bir taraf helak olurdu. Yüzyıllardır aynı toprakları paylaşmaları bunun ispatıdır.
Arkadaşım!
Bilmelisin ki; Dinimizin temsilcisi ve sahibi AKP değil. Dinimizin sahipleri sen dâhil tüm mensuplarıdır. Siyaset uğruna ve farkında olmadan birilerinin ekmeğine yağ sürdüğün bu saygısızlık neden? Ve mensubu olduğun toplumunda birilerinin Mankurt’u olmaya başladığının farkında-mısın?
“AKP’ye ya da İslamcılara-her ne dersek diyelim- kızıp atandan, dedenden aldığın terbiye mirasını ayaklar altına alıp “inadına ve bilerek” bu saygısızlığı yapmandan…
Anlıyorum ki artık sen haramzade olma yanlışlığına düşmektesin… Üzüldüm…”
Yakup HALICI yakuphalici@gmail.com
