Eskiden “Kahvede yerini bilmeyen haftada bir don eskitirmiş” diye bir atalar sözü vardı. Bu söz birincisi “don” kelimesi anlamını yitirdiği için (aslı pantolon, ya da şalvardır, hala Azeriler kullanırlar),ikincisi ise artık günümüzde kimsenin “atalar sözü” ne itibar etmedikleri için unutulup gidiyor. Lakin kıymetli anam gibi eski topraklar hala kullanırlar.
Her ne kadar bu söz unutulmuş ise de karşımızdakinin ettiği kelamlardan, sarf ettiği cümlelerden karakteri, bilgi birikimi ve en önemlisi kültürü hakkında fikir sahibi olabiliyoruz.
Son günlerde siyasiler malum olduğu üzere seçim meydanlarında önce kendilerini sonra da miting meydanlarındaki yandaşlarını galeyana getirmeye çalışıyorlar. Seçim sathına girildiğinde bu gayet doğaldır. Her siyasetçinin yandaşlarını istim üzerine tutmak, yeni yandaşlar edinmek haklarıdır, nihayetinde iktidar olmak için edilen mücadelenin gereği de budur.
Bu çabanın ve mücadelenin yöntemleri farklı olsa da düzeyi ve kalitesi aynı olmak zorundadır. Ne var ki televizyonlardan seyrettiğimiz kadarıyla aşağı-yukarı tüm siyasetçiler zarafetten, nezaketten ve bir o kadar da kültürden yoksunlar.
Bu durumu birçok köşe yazarı dile getirdi, köşelerinde defalarca yazdılar. Fakat hiç birisi tınmadı, üstüne üstlük dozu artarak devam ediyor. Bunun sebebi ne? Siyaset arenasında yetişmenin gereği mi, yoksa halk bu tür söylemlere ve davranışlara prim mi veriyor?
Her ne olursa olsun sonuçta bu bir kültür ve ahlak meselesi değimlidir? Yani karakter, terbiye, kültür gibi insanı tanımlayan değerler evrensel değil-midir?
Yukarıda ki konudan ayrı gibi gözükse de konumuz yine siyasetçi…
Siyasetçiler birbirlerini yolsuzluk yapmakla, devleti söğüşlemekle ve devlete ihanetle suçluyorlar. Yani şu anda meydanlarda boy gösteren siyasetçilerin büyük çoğunluğu ya yolsuzlukla ya da devlete ihanetle suçlanıyor. Eğer iddia edilenler gerçekten doğru ise devletin savcıları nerede, bunlar ihbar yerine geçmiyor mu?
Bunların hepsini doğru kabul edersek meydanlarda şöyle eli ayağı düzgün yolsuzluğa bulaşmamış bir tek siyasetçi bulamayacağız. Yok, eğer hepsi iftira ise o zaman da yalan söylemeyen bir tek siyasetçi göremeyeceğiz.
Neresinden bakarsanız bakınız siyasette bir kalite ve kapasite sorunu var…
