Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Olmayanlara Özlem


05 Şubat 2011 00:01

1 Yorum

Öyle anlar olmalı ki, kendi toparlamak için uzak ama güzel diyarla gidebilmeliyim. Hani yeşilliğin ve sessizliğin bol olduğu bir yer.

İnsanların az olduğu, doğanın hakim olduğu, elektriğin olmadığı bir yer olmalı. Her şeyi tek başıma, belki de seninle yaptığım güzel bir yer.

Gün boyu iş kaygısı, zaman kaygısı olmadan rahatça gezebilmeliyim. Her anın, her dakikanın huzuruna vararak. Elbette ki sende yanımda olmalısın. Ama hiç konuşmadan sessizce… Sadece varlığın ve sen. Belki etrafımı saracak etten bir duvar, belki de ellerimi ellerinin arasına alıp sıcaklığını hissettirecek sevgili, kelimesiz, sessiz ve sakin. Sanki konuşmalar tüm her şeyi bozacak gibi susmalıyız. Anı yaşamak derler ya! Tıpkı onun gibi…

Hayal bu işte sevgili; olmayan sen ve olmayan uzak şehir…

Boğulmak işte bu, yorulmaksa göbek adı… Yine hüzün sardı her yanımı. Olmayan sana ve şehre özlem duydum. Hırçınım her daim, yaşam kavgası bu ise bende bu kavganın içerisindeyim. Koşturmayı seviyorum, insanlarla dertleşmeyi, sohbet etmeyi, gülmeyi. Aslında seni istemiyorum sevgili. Çünkü sen hayatıma girersen sanki her şey daha kötü olacak gibi… Tüm hayatımı sana odaklamak, bir şeyler yapıyorsam seninle birlikte yapmak, belki de senden izin almak ki izin almayı sevmeme rağmen… Her şeyi tek başıma yapmaya alışmışım ya. İşte bunlar bana ağır geliyor sevgili. Benim için sevgili demek: biz demek, bir bütün demek. Sevgiyi iki bacağın arasında aramamak demek… Saygının ve sevginin içinde barındığı, diğer üçüncü şahıslara kapalı, belki bir baba, belki bir ağabey, belki bir dost, bir sırdaş ve en önemlisi sevgili… Ama korkuyorum sevgili, çünkü gördüğüm her birliktelik tüm bunlardan yoksun veya birazını içinde barındırıyor. Bu yüzden istemiyorum seni…

Korkular hayal etmeye engel mi? bence değil. Ne kadar istemesem de, ne kadar yaşam kavgasından yorulsam da bu hayaller beni ayakta tutuyor. Susuyor ve duruyorum ve bunları yaşıyorum. Kimsin, hangi vücutta barınıyorsun, ne iş yapıyorsun bilmiyorum, ama hayalin hoşuma gidiyor hele ki olmayan o şehir olmayan o doğa…

Benim yaşam kalitem, bana hayat veren hayallerim, size hep özlem duyuyorum ve  siz olmadan da  hayat çok renksiz, tatsız, tuzsuz. İyiki varsınız…

Ve kim bilir belki bir gün hayal olmaktan çıkar, gerçek olursunuz. Asla korktuğum gibi de olmazsınız…

Okunma Sayısı: 109
Kategori: Asuman ORHAN
Etiketler: , ,

Yazarın Diğer Yazıları

Zarafet Bir Hastalıktır

Sözlük anlamına bakıldığında; ince düşünce ve davranış olarak açıklanır. Her virüs gibi nevi şahsına münhasır...

Küçük Şeyler, Büyük Mutluluklar

Çok içtiğimin farkındaydım. Aslında bu kadar içmezdim. Bir kadeh yeterdi. O da dostları kırmamak adına....

İkilem!

Yataktan nasıl kalkarsan kalk günün sana ne getireceğini asla bilemiyorsun.  Çünkü her şey anlık değişiyor...

Gök Gürültülü Güneşli Hava…

Bir elimde kahvem bir elimde kitabım dalmış gitmişim farklı ve güzel diyarlara. Kitap okumayı bu...

Büyümenin Türkçe Tarihi

Yazar bir hikâye yazarken, yazdığı hikâye’nin birden fazla anlama geleceğini düşünmez, sadece yazar. Çünkü bir...

Yazıya Yapılan Yorumlar

  1. ibrahim hakkı gündoğdu dedi ki:

    Duyguların ve güzel yazın için tebrikler..İHG