NEDİR BAYRAM

     “Adını bayram koymakla bayrama döner mi  günler?

      Her gönül tanrısından kim bilir ne ister, ne bekler?”

      Her yıl bayramlar dört gözle beklenir. Gelişi yakınlaşıp, ayak sesleri duyulmaya başlayınca hummalı hazırlıklar yapılır. Millet ve devletçe planlar, projeler geliştirilir bayram tatillerinden azami tat alabilmek için. Neler yapılmaz ki bu hazırlıkların içinde. Neler umulmaz, neler beklenmez ki “ bayram… bayram” diyerek.  En derin temizlikler, en yeni giyim ve donanımlar, en dostane ilişkilere zeminler ve en güzel geziler… 

     Ama daha bayramın ayağının tozu dahi dökülmeden, ikinci gününden itibaren, ‘’ah nerde o eski bayramların tadı! ’’ diye sızlanan serzenişler duyulmaya başlanır.  Gerek büyüklerimizden gerekse televizyon ve radyo programlarına katılan konuklar tarafından dile getirilen ahlar vahlar bitip tükenmez nedense?

     Eski bayramlar neden özlenir?  İçinde bulunduğumuz bayramları eleştirmek bir ihtiyaç mı acaba? diye düşünüyorum. Çünkü yarım asırlık ömrümde, ilkokul yaşlarımdan beri her bayram arkasından aynı hayal kırıklığıyla aynı eleştiriyi, aynı özlemleri duyuyorum. Babam rahmetli de kendi çocukluk yıllarındaki bayramların daha zevkli, daha dostane olduğunu anlatır dururdu. Ve ardından eklerdi her defasında; “Nerde o eski bayramlar?” diye. Şimdi bizim kuşak da aynı şeyleri söylüyor…Bizden sonrakiler de aynısını söyleyecekler. Çünkü geçmiş günler, içinde her zaman bir tat saklıyor. Ve adına bayram demekle bayram olmuyor günler…

NEDİR BAYRAM

Sessiz çığlığa ses, kimsesize kimse;

Kızgın çölde koyu bir gölgedir bayram.

Nârda kavrulana rüzgârın esmesi,

Azgın ayazda güneşin yol kesmesidir bayram.

Yâr diyarında gezen gözlerin nazarı,

Alevli sancıların ateşkes kararı,

Kalbi duran için nabız ayarı,

Boğulanın nefes almasıdır bayram.

Fakirin yolda bulduğu kuruş

Yatalak için desteksiz duruştur bayram.

Zindan mahkûmuna güneş hûzmesi

Aşığa maşukunun göz süzmesidir bayram.

Ressamın fırçasına renklerini katması,

Şair ruhunun kalemi kuşatması,

Coşan deli dalganın, çarşaf gibi yatması

Âtıl gönlün, gümbür gümbür atmasıdır bayram.

Yürek tortusunu nakışla kâğıda dökmek,

Bazen de mendil alıp, ağıda çökmektir bayram.

Zahmetin rahmete, şiddetin merhamete gark edilmesi

Hasreti yıkarak, vuslat kalesinin dikilmesidir bayram.

Adını bayram koymakla bayrama döner mi günler?

Her gönül tanrısından kim bilir ne ister, ne bekler?

Asuman Soydan Atasayar