Günümüzün en ciddi sorunlarından biride işsizlik sorunudur. İşsizlik ufkumuzda beliren ciddi bir karanlık bulutudur. Gençlerin kabusu, ailelerin huzursuzluk kaynağıdır. Katlanarak artan işsizlik sorununa bizlerin, siyasilerin, iş adamlarının ve bürokratların kafa yorması, çözüm önerileri getirmesi önemli, acil bir konudur. İşsizlik azalıyor demekle maalesef işsizlik azalmıyor, artıyor.
İşsizlik konusunda önemli bir tesbit şudur. İş arayan gençlerimizin çoğunluğu vasıfsız işçilerdir. “Herşeyi yaparım” diyen ancak elinde bir mesleği olmayan vasıfsız işçiler, öğrenciler ağırlıktadır. Buna karşı çözüm nedir? Gençleri bir sanata yönlendirmektir, üretkenliğini artırarak beceri ve kabiliyetleri, yetenekleri devreye sokarak onlara bir meslek kazandırmaktır. Bunun yolu da iş istihdamlı kurslardan geçiyor.
Sayın Valimiz Necati Şentürk; Genç nüfusa iş gücü kazandıracak, piyasanın talepleri doğrultusunda mesleki eğitim yoluyla kursların açılacağını ifade etmişlerdir. Önemli bir tesbit olup mutlaka devreye sokulmalıdır. Gençleri sanata yönlendirmek, mesleki kurslar açmak, müteşebbis ruhunu geliştirmek önemli bir tesbittir.
Üretmek Temel Olmalıdır
İşsizlikle mücadele etmenin yolu üreticiliğe yönlendirmektir. Tüketen bir toplum olmaktan kurtulmalıyız. Tüketimin yanında üreten, yetiştiren, müteşebbis ruhu olan bir topluma dönüşmek asli görevimizdir. Sürekli artan genç bir nüfus sahibiyiz. Genç nüfuun korunması gerekir, ancak o genç nüfusun istihdama yönlendirmek, üretici bir topluma dönüştürmek de bizim asli görevimizdir.
Köylüsü şehirlisi ile sürekli üreten, yetiştiren, sanat sahibi, ekmeğini taştan çıkaran bir toplum olmak zorunda olduğumuzu vurgulamak istiyoruz. Herkes devletten iş bekliyor. Herkese devletin iş verme şansı var mı? yok!..
Biri yanlışlık de şurada, halen mülaakatlarla eleman alıyoruz. Bu kez devreye torpil giriyor. Fakire-fukaraya, garibe-furabaya haksızlık ediyoruz. Yazık ediyoruz… Hakkı olanın hakkını berteraf edip koca koca adamlarıdevreye sokuyoruz.
Belki de (öyle ki) haklının, kimsesizin, garibin, fakirin hakkını gaspediyor. Niye mi? Torpille devreye girip işe girmesi gerekenlerin önünü kesiyoruz. Ömür boyu onların hakkını-hukukunu çiğniyoruz. Ne diye giriyorsunuz devreye? Ne diye halen senin adamın, benim adamım davasını güdüyorsunuz. Yani bu haksızlık-adaletsizlik değilmidir? Hak gasbı değilmidir? eşitlik- hak, hukuk-adalet bunun neresinde Allah aşkına? Puan mı esas bırakın puanı ile çocuklar hakkı olan yere girebilsiler ne diye engel oluyoruz ki?
Her köy bi şehir güzelliğinde olmalı
Buna köye dönüşüm projesi de diyebilirsiniz. Köyleri güzelleştirmek, modern köyler, çiflikler kurmak zorundayız.
Devlet kapısında ise alma yerine kendi işini kurana sahip çıkmak durumundayız. Bunun yolu da özel çiftliklerin kurulmasına, köylerin şehirleşmesine bağlıdır. Köyün yolu, beli, suyu, elektriği, ulaşım sorunları ortadan kaldırılırsa, modern köyler kurulacak olursa, işsizlik konusunda ciddi adımlar atılmış olur.
Meslek okulları yaygınlaştırılmalıdır. Mesleki kurslar yaygınlaştırılmalıdır. Esnafa üreticiye, köylüye, sahip çıkılmalıdır. Üreten, yetiştiren teşvik görmelidir. İnsanları devlet kapısında pasifize etmenin yerine kendi işini kurup, kendi işinin patronu olmaları sağlanmalıdır.
Sayın Valimiz Necati Şentürk’ ün bu konuda ki açıklamasını desteklediğimi ifade ediyorum.
Mesleki kurslar bu mana da çok önemlidir. Her yıl düzenli olarak Halk Eğitim Müdürleri aracılığı ile Mesleki kurslar açılmalı, oradan yetişen müteşebbis ruhlu gençlere sahip çıkılmalı, desteklenmeli, kredilerle kendi işini kurmalarına yardımcı olunmalıdır. Yozgat şartlarında da eleştireceğimiz konular var, onu da bir başka yazımıza bırakalım.
