İnsanın şahidi; kalbi ve hayatı…
Daha kendisiyle (özüyle) bile tanışmadan birçok kişiyle tanışan ne çok insan varmış… Kendi hakkında tek laf etmeyen, ettirmeyenlerin başkaları hakkında ahkâm kesip hüküm vermeleri kendileri açısından ne acı!
Siz yanlış anlıyorsunuz diye, doğrularımdan vazgeçmemi tavsiye etmeniz yerine; anlayışınızı düzeltmeniz daha yerinde olmaz mı?
Bunu (“ben” kelimesiyle) ifade etmiş olmam, şahsımla alakalıymış gibi “yanlış” anlaşılmasın. Zira “sen onun, şu bunun hakkında” deyip uzatmak istemedim.
Kıssadan hisse misali, her ferd, cemaat, grup, stk üzerine alsın ve kendini hesap gününde Allah’ın huzurundaymış gibi siğaya çeksin.
Müslümanlarda ahlak sorunu olmasaydı; İsrail sorunu olmazdı belkide.
Bir gün onun (ahlak) için de yürümemiz gerekecek.
Ve bakalım o gün yürüyecek kaç kişi olacak.
Tel’in edin etmesine, kimsenin dediği bir şey yok. Hatta İsrail yetmez geri kalan tüm zalimleri, haddi aşanları da katıp tel’in edin fakat İsrail’i tel’in etmek; kendi pisliğimizi temizlemeyecek…
Birbirine korkusuzca saldıran, hatta kurşun sıkan Müslümanlar, sıra zalime gelince yıllardır sadece slogan ve tel’in sıkıyor…
En hafif deyimle; Kul hakkını çatır çatır yiyip domuz etinden kaçan müslümanlar ile ancak slogan yarışması yapılır…
Ben böyleyim, ben şöyleyim demenin, ama, lakin, fakatların ardına sığınmanın; irfan ehli nazarında hiçbir kıymeti yoktur. Zira onlar hala-duruma yani vakıaya, yaşantınıza bakarlar… Ve bilinmelidir ki; insana şahid olarak hayatı yeter… Evet, maksad Allah ise; kalbi ve yaşamı insana şahid olarak yetecektir ötede.
Hulasa; Allah’ın da ferman buyurduğu gibi; “(İnsan, hesap günü, azaptan kurtulmak için) her ne kadar birtakım mazeretler ileri sürse de aslında kendi nefsinin aleyhine (bütün azaları ile birlikte) bizzat kendisi şahittir. Hayır! Aslında o insan, kendi aleyhine tanıktır. Daha doğrusu insan (bizzat) kendisine karşı bir şâhiddir.” gibi manalara gelen Kıyamet suresinin on üçüncü ayeti ve sonrasındaki ayetler de bu açıdan düşündürücü olsa gerektir.
M. Burhan Hedbî
