Hoş geldin ayların en güzeli!…
Bahar getirdin gönül diyarımıza. Aşk getirdin nefretin kıskacında debelenen ve çoraklaşan yüreklerimize. Karanlıklarımıza ışık oldun. Kavruk hasretlerimize vuslat oldun. Yürek yangınlarımızı söndüren su oldun. Kirlenen zihnimizi pakladın, Hakk’ın yüce dergâhında bizleri akladın. Temmuz sıcağında bizi serinlettin. Özlemlerimizi dindirdin.
“Dünya arzuları, kuşattı beni, Köle kıldım, bu nefsime bedeni, Gör ki; yorgun düştüm, özledim seni, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Gelişinle bereketlendi sofralarımız. Hanelerimiz ve gönüllerimiz şenlendi. Kalplerimize Mevlâna’nın hoşgörüsü, Yunus’un sevgisi doldu. Suskunluğumuz tespihe, uykularımız ibadete dönüştü. Birliğimiz ve dirliğimiz gönül saadetimizin cilası oldu. Rabbimizin cemali gönül aynamıza düştü. Vuslata giden yollar bir iken bin oldu.
“Özledim o solgun, nurlu tenleri, Günahtan arınmış, ak bedenleri, Rahmân Cemâline, aşk çekenleri, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Pörsümüş ruhlar senin gelişinle arza kanatlandı. Melekler Cennetin gül kokusunu getirdi gönül iklimimize. Mağfiret yağmurları vücudumuzun hammaddesine can verdi. Yürek toprağı bereketler fışkırdı. Geleceğe dönük korkularımızın ve endişelerimizin yerini umutlar aldı. Rahmet bulutları Cehennem sıcağına perde oldu. Zikirler semalardan yankılandı.
“Bir başka güzeldir, şimdi simalar, Bir başka açılır, yüce semâlar, Bir başka yükselir, hamd-ü senâlar, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Senin gelişinle ebedî huzurumuza kast eden nefislerimizin sesi kısıldı. Nefis mahpushanesinin kapısı kırıldı. Müminlerin kederi, yerini neşeye bıraktı. Zamanla kaskatı kesilen yürekler bile bu merhamet ikliminden esen rüzgârlarla yumuşadı. Rahman’a giden yollar ardına kadar açıldı. Azgın şeytanlar bukağılar içinde zincirlendi. Şimdi kulaklarımız, diğer zamanlara nazaran daha bir ezanlarda; iftar için, sahur için, namaz için…
“Yürekler bir başka, hislenir şimdi, Beden değil, ruhlar beslenir şimdi, Ezanlar bir başka, seslenir şimdi, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Sen geldin diye Cehennem kapıları kapandı; Cennetin rahmet ve mağfiret kapıları ardına kadar açıldı. Çok şükür, kör şeytanlar zincire vuruldu. Beden kuyusunda debelenen ruhlar güneşi gördü. Zamanla kirlenen ruhlar Kur’an’la arındı kirlerinden. Müminler camilerle ve mescitlerle tekrar ünsiyet kurdu. Karanlık geceler aydınlandı, ibadetlerle bereketlendi. İnsanoğlu yaratılış gayesini, elest meclisinde verdiği sözü hatırladı.
“Nice kullar, mâbetlerle barışır, Nice insan, meleklerle yarışır, Allah nidâları, arşa karışır,
Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Gelişinle kalplerimiz iman cilasıyla cilalandı. Oruç, yıpranmaya yüz tutmuş ruhları güzelleştirdi. Cümle azalara Hakk’ı ve hakikati hatırlattı. Şükürler ve taatler, diğer zamanlarla kıyaslanmayacak kadar çoğaldı. Bu ayda dualar arşa dayandı. Hakk’ın kapısından kimse boş dönmedi. Nice geçmiş günahlar affolundu. Yüce Yaratıcı’nın hoşnutluğunda birleşildi.
“Yorgun topraklara, nadas çekilir, Sabır tohumları, gün gün ekilir, Mahşerde, meyveye döner dökülür, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Gönüllerimizi şereflendirdiğinden beridir yürekler bayram yeri… Geldiğinden beri uykular azaldı, ibadetler çoğaldı. Kalplere doldurduğun Allah sevgisinin huzmeleri, önümüzü aydınlattı. Sözler, davranışlarla güç kazandı. Kur’an ve iman hakikatleri gündemimiz oldu. İbrahimleri yakmak için yakılan kor ateşler gül bahçelerine dönüştü. Dilekler gerçekleşti.
“Dünyayı kuşatır, tekmil melekler, Her rızkın başında, bin melek bekler Geçerlidir şimdi, bütün dilekler,
Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.” Hoş geldin ayların en güzeli!…
Hilal’in görülmesiyle heyecan tavan yaptı memlekette. Minareler arasına gerili mahyalar farklı bir iklime girdiğimizi müjdeledi. Bir tatlı telaş yüreklerden aksetti. Manevî hava, ruhları çepeçevre sardı. Cennet’in o doyumsuz kokusu burnumuza değdi. Rahmet sağanağında gönül kabımızı doldurduk. Senin gelişinle kullar, üzerlerine zimmetlenen imanlarına dört elle sarıldılar. Ramazan, içimizde bahar rüzgârları estirdi. Cahiliye ikliminden uzaklaşıp rahmet deryalarına daldık. Kirli defterleri bir daha açılmamak üzere kapattık.
“Bir başka uzanır, yoksula eller, Şefkate râm olur, en katı diller, Yaş değil müjdedir, gözdeki seller, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Hoş geldin ayların en güzeli!…
Dualar senin müşfik atmosferinde semaya kanatlandı. Biliriz ki oruçlu bedenlerin duası geri çevrilmez bu sevap mevsiminde. Müminler dualardan kuvvet alarak Hakk ve hakikat yoluna revan oldular; ilahî rahmete iltica ettiler. Duayla başlayan günler, yine duayla neticelendi. Bu samimi dualar, dilleri ve gönülleri Allah’a daha da yaklaştırdı. Darlıklar ve sıkıntılar izale oldu. İfsat noktasına gelen ciğerlerimiz vahiy oksijeniyle inşirah buldu.
“O minâreler ki, şimdi her biri, Arş’a tevhîd yazan, kalemler gibi, Bir başka nakşeder, kalbe tekbiri, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.” Hoş geldin ayların en güzeli!…
Sen ki bin aydan daha hayırlı kutlu Kadir Gecesi’ni müjdeliyorsun. Rabbimiz o gece bir iyiliğe binlerce sevap veriyor. Pişmanlık duyan kullarını affetmek için sebep arıyor. Evvelin rahmet, orta kısmın mağfiret, sonun da cehennemden azat olmaktır. Zenginlerin, düşkünleri görmesine vesile oluyorsun. İnsanların içleri açlık ve susuzluktan yanarken, bilerek veya bilmeyerek işledikleri günahlar da yanıp kül oluyor; bayrama tertemiz çıkıyorlar.
“Oruçların ecri, Hakk’tan biçilir, Kadir gecesinde, gökler geçilir, O gece cennette, mekân seçilir, Hoş geldin.. Ey on bir ayın sultanı.”
Not: Bu yazıdaki dörtlükler şair Cengiz Numanoğlu’na aittir.
– See more at: http://www.61haber.com/yazi/518-hos-geldin-on-bir-ayin-sultani-hos-geldin.html#sthash.IfBIVSBh.dpuf
