Damını, bahçenin eve yakın köşesine kurmuştu. Damında atı ve ineği için iki bölmeyi geniş tutmuştu. Fakat kokusundan, pencere açamıyorlardı. Şevki dayının, “kokuya alışırsınız” sözüne hiçbirini inandıramamıştı. Hayvanlar arkadaşım, onlarsız yapamam, diyordu. Buna karşılık, o zaman temiz tut ki koku olmasın, diyorlardı.
Şevki dayı, hayvanlarını rahat ettirmek için damdan çıkmazdı. Nerede ise onlarla yatacaktı. Ondan dolayı ahır kokusu üzerine sinmişti. Hayvanlar dışarı çıksa, bahçeyi talan ediyorlardı. Bahçenin dışına salmış olsa, gelmeyebilirler veya birileri zarar verebilirdi. Öğündüğü formülü her birini iki saat dolaştırıp içeri atmaktı. Köpekleri salar ve onları bekletirdi. İki köpek ve iki yavru, iki saat bahçeyi duman ederdi. Dün köpekler dereye inmişler ve yavrulardan biri gelmemişti. Ne kadar arasalar da bulamamışlardı.
Tavukları azdı ve şimdilik ağaç dalında uyuyorlardı. Birkaç gün sonra damda yerlerini alacaklardı.
İneklerin yanında durur ve dere kenarında otlatırdı. Evin yükünü çeken atı, emektardı. Nereye bıraksa gelirdi. Atın hizmeti başkaydı. Komşusuna verir ve ilçeden eşyalarını alır gelirdi.
Şevki dayının onlarla kurduğu diyalog, görenleri şaşırtıyordu. Bahçenin dışına yavruları için bir yer sarmıştı. Komşuları hayvan bu kadar mı ehlileşir, diyorlardı.
Köpekler birbirlerine ve yavrularına zarar vermezlerdi. Yavrularını bakar ezmezlerdi. İnekler de aynı özellikteydi. Şevki dayı, yetim kaldım, hayvanlarla beraber büyüdüm. Onlardan ayrı olmayı düşünemem, diyordu. Damı da onun için eve yakın yapmıştı.
Hayvanlarının dere kenarında oynaşmasını izliyor ve hayale dalıp gidiyordu. Çocukluğunda görülmez kazanın ailesini kendinden ayırmasını, düşündükçe kahroluyordu. Birkaç saat bekleseler, kar kopup gelmeyecek veya çekip gidecekti. Bu şekilde çiğin geleceğini hesap etmemişlerdi.
Sahil bahardı. Dağların da karı erimemişse de kim söylerdi kopup geleceğini, aldanmanın bu kadar büyüklüğü, onları dere yatağına gömmüştü.
Bundan sonra, kayadan fırlamış bir parça gibi hayatın bilinmeyen bir köşesine atıldığımda, ne yapacağımı bilemedim. Komşular olmazsa yaşayamazdım. Yolunu yitirmiş biri olmamak için büyüklerin sözünü dinledim. Asker dönüşü, evlendim ve ocak sahibi oldum. Yalnız hayvanlarımdan ayrı duramıyorum.
Yıllar hükmünü verdiğinde, gereği yapılır. Daha güçlü bir hayat, güzel günlerin yaşanacağını gösterecektir. Ortaya koyduğun görüşler de yılların verdiğini destekle, hayat sevilecektir.
Yollar yürümek için vardır ama zaafına yenik düşmemelisin.
Hasan TANRIVERDİ
