Sayın Tarhan Erdem, Türkiye’deki Kürt nüfusu konusundaki son yazılarıma cevap vererek, Kürt sayısını bir misli fazla gösterdiği tezimin yanlış olduğunu yazmıştır.Sayın Erdem’in KONDA araştırmalarını, işin uzmanı sıfatıyla tekrar dikkatle okudum. 1993’ten beri yaptığı araştırmalarda birçok önemli hatâlar, tutarsızlıklar ve çelişkiler vardır.
Önce, benim gerekçelerim arasında çok önemli olmayan, Kürtçü partilerin aldıkları oylar çeşitli şekillerde yorumlanabilir. Araştırmalardaki esas hatâlar şöyle özetlenebilir.
1. Sayın Erdem’in son verileri, -kendisinin de kabul ettiği gibiyeni bir araştırma sonucu değil, sadece önceki araştırmalardan hareketle yapılmış bir projeksiyondur.
2. Sayın Erdem, Kürt nüfusunu hesaplarken, bir yandan Kürt olmayan Zazaları rakamlarına dahil ettiğini; diğer yandan, ‘Müslüman Türküm’, ‘Türkmenim’, ‘Türk boyundanım’, ‘Bulgaristan Türküyüm’, ‘Tatarım’ diyen ve özbeöz Türk olan yüzde 2,8’lik nüfusu saymadığını görüyoruz (2006 Araştırması, s. 17).
3. Sayın Erdem 2013 tahminlerini söylerken, ‘Kimliğinizi ne olarak biliyorsunuz? Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?’ sorusundan hareketle araştırmayı yaptıklarını belirttiği halde, bana verdiği cevapta, ‘KONDA’nın diğer göstergelerle birlikte anadil verilerini de kullandığı doğrudur’ diye yazmıştır. Aslında bu araştırma büyük ölçüde ‘anadil’ üzerinden yapılmıştır. Bu nevi etnolojik hesaplamalarda ölçüt, dünyanın her yerinde ‘kişinin kendi iradî kabulü’ne dayalıdır. Halbuki sayın Erdem, her üç araştırmasında da ‘anadil’ ölçütünü esas almıştır.
4. Bu gerçek, bizzat sayın Erdem’in araştırmalarında da ortaya çıkmakta ve son açıkladığı rakamların yanlışlığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki,
a) 2003’te KONDA’nın İstanbul araştırmasında, farklı kökenlerden olan yüzde 38,59’luk grubun tamamına yakın kısmı, ‘Siz kendinizi ne olarak hissediyorsunuz?’ sorusuna ‘Türk’ cevabını vermiş (yüzde 90,11); geri kalan kısmın yüzde 4,32’si Müslüman ve yüzde 3,9’u ise Kürt veya Zaza demiştir. Bizzat sayın Erdem’in bu araştırması, etnik nüfusun tespitinde ‘anadil’in ve ‘köken’in geçerli ölçütler olmadığını çok açık bir şekilde ortaya koymuştur.
b) KONDA’nın 2006 yılında sayın Erdem tarafından yapılan anketinde, kimlik sorusu yöneltildiğinde, Türk diyenlerin oranı yüzde 81,33 (Zazalar hariç), Kürt diyenlerin oranı yüzde 8,61 olmuştur (sayfa 14, şekil 12). Buna göre, KONDA’nın 2006 yılındaki araştırmasına göre; Kürt nüfusu, ‘kişinin kendi iradî kabulüne’ dayansaydı, 11,445 milyon değil, 7, 797 milyon olurdu.
***
Görüldüğü gibi, 2013 yılı başlarında sayın Erdem’in Kürt nüfusu tahminleri, bizzat önceki araştırma sonuçlarına ters düşmektedir. Üstelik sayın Erdem, bir de anası yada babası Kürt olmayan 4 milyon kişiyi de ileri sürüyor. Aslında bu konuda da tek ölçüt, ‘kişinin kendisini ne hissettiği’dir.
Geçen yazılarımda da işaret ettiğim gibi, Kürt kardeşlerimizin sayısı bizi aslâ rahatsız etmez. 100 milyonluk Türkiye hepimizin eseri olacaktır. Kaldı ki, Kürt nüfusu yüzde 90’nın üzerinde bile olsa, burası TÜRKİYE’dir…
