Gelen insanlar müşteri değil misafirdir, bizim kültürümüzde mizafir çok özel karşılanır, ikramlar yapılır, gezdirilir, ayrılırken de bir şeyler hediye edilir.
Tüketmeye değil üretmeye dayalı bir turizm şeklidir: toprağa dokunulur, tarlada çalışılır, köy gezilerek keşif turu yapılır, gündüz dışarıda-tarlada, gece evlerde iş paylaşımı vardır. Konuşulur, tecrübe paylaşımları yapılır, sohbetler yapılır, gelen kişi yük olmaz ödül olur, işleri zorlaştırmaz kolaylaştırır.
Markete dayalı tüketim alışkanlığımızın toprağa dayalı hale getirilmesinin önünü açar: insanlarımız günümüzde varoşlarda yaşamakta, markete dayalı tüketmekte, hazır ürün almakta, üretimden uzaklaşmakta ve kendisini nitelikli tüketici olarak görmektedir.
Ekolojik tarım turizmi insanın; toprakla, üretmeyle, doğal ürünler tüketimiyle, doğayla buluşmasıyla, terkettiğimiz yayla dağ göl dere şelale gibi değerlerimizle kucaklaşmayla oluşan bir turizm şeklidir.
Ekolojik tarım turizmi ruhu kirli insanların yapacağı bir turizm şekli değildir, hele de çocuklarımızla şöyle bir kahvaltı yapalım, yiyelim içelim çöplerimizi bir kenara atalım şeklindeki yanlış uygulamalar hiç değildir.
Ekolojik tarım turizminde; ruhi arınma vardır, zihin temizliği söz konusudur, tüketim alışkanlıkları sorgulanır, üfretmenin hazzına varılır, terkettiğimiz değerlerimizle kucaklaşmaya ne kadar ihtiyacımız olduğunu bize fark ettirir, asıl olan karnımızı doyurmak değil gözümüzü zihnimizi doyurmak farkındalığımızı arttırmaktır.
Ekolojik tarım turizmi: kendimizi havuzlara, balkon çiçeklerine, evin manzarasına, şehrin sokaklarına hapsederek; dere şelale ve göllerden, dağ ova ve platolardan, kanyon vadi ve yaylalardan, kale çeşme ve serenderlerden, tarih kokan tüm değerlerimizden, balık tekne ve yüzmelerden mahrum etmememiz gerektiğini bize öğretiyor.
Ekolojik tarım turizmi bizleri; gerginlikten arınmaya, tüketmekten üretmeye, bencillikten paylaşmaya, egolardan arınarak haddimizi bilmeye, milyonlarca canlının yaşadığı yeni bir dünyaya açılmaya, binbir çeşit; kuş, böcek, çiçek, ağaç, meyve, sebze, endemik bitki, su ürünleri vb. türleri keşfetmeye yönelik bir yolculuğa çıkarıyor.
Ekolojik tarım turizmi sayabileceğimiz birçok sorunumuzun çözülmesi için ilaç gibi bir şey, en iyi olduğumuz misafirperverliğimizi tekrar kazanmamız için bir fırsat, değişim ve dönüşümümüzü doğru zeminde gerçekleştirebilmemiz için fırsatlar yumağı.
İnsan bunca güzel yönleri olan bir alanda yazmaktan ar ediyor, çünkü ne yazsanız eksik kalıyor derinliği anlatamıyorsunuz. Ayrıca bu konunun bir de ticari boyutu var demeye dilim varmıyor.
Özet: BETON TURİZMİ VE ŞEKİLCİLİK DEĞİL, TARIM TURİZMİ VE RUH DERİNLİĞİ
