Çoğu insan beni çok iyi tanır.
Çok fazla arkadaş kabul etmiyorum, çünkü bana göre değilmiş gibi hissediyorum.
Neredeyse tanıdığım tüm Facebook arkadaşlarım (Siz sadece bir sayı değilsiniz.) Ama eğer Facebook sayfamdaysan, bunun nedeni bir bağlantımız olduğu içindir.
Beğenmekten ve birbirimize birazcık sohbet etmekten fazlasını yapıp yapamayacağımızı görmek istiyorum.
′′Ekmek Arasında Buluşma′′ adlı bir deneyime katılmaya karar verdim.
Fikir; bir yazıyı fotoğrafsız kimin okuduğunu görmek…..
Teknoloji tarafından o kadar tüketildik ki en önemli şeyi unutuyoruz:
İYİ ARKADAŞLIK….
Bu mesajı kimse okumazsa kısa bir sosyal deney olacak.
Ama bunu sonuna kadar bitirirseniz, hakkımda bir kelimeyle yorum yapmanızı çok isterim.
Bir yer, bir nesne, bir insan, beni hatırladığın bir an gibi.
O zaman bu gönderiyi kopyala ve sayfana yapıştır. (PAYLAŞMA!!!).
Ben de senin sayfana gidip seni hatırlatan bir kelime bırakayım.
Mesajı kopyalamak için vaktiniz yoksa lütfen yorum yapmayın.
Bu deneyi yok edecek.
Bakalım kimler zamanını Facebook dışında ortak hikayeyi okuyarak ve yanıtlayarak geçirmiş.
Teşekkürler dost, arkadaş olanlara!..
Dostluk hakkında ilave ediyorum şu sözlerimle…
“Dostluk” en iyi bağıştır insana, iyi gününde kötü gününde olandır dostluk; düştüğünde seni kaldırandır.
Omuzuna omuz verendir.
Dostluk aynı masada dert ortağı, yalnızlığına arkadaş olandır.
Dostluğun tarifi olmaz, gerçek dostla paylaşırsın hayatı, çayını onunla yudumlar, aynı şarkıları dinler, aynı şarkı sözleri mırıldanmaktır.
Dostluk; seni tamamlayan, dostluk sözle değil seninle özdeşen bütünleşendir.
C.onur
