Eskilerden kalan değerli bir deyişimiz var, az da olsa anımsayan olacaktır mutlaka:
“Her şey bir şeydir ama cehalet hiçbir şeydir”
Bilginin kıymet, cehaletin körlük olduğuna inanılırdı bir zamanlar.
“Bir bilene danışmak, bilgisi olmadığı konularda susmak” erdemli bir tutumdu, o zamanlar.
&&&&
Akıp giden yıllar, çok şeylere tanık oldu, çok.
Değer bohçalarımızı bir bir kapatırken, ipsiz sapsız limanlara yelken açtık.
O dipsiz limanlar, bilginin suskun, cehaletin cesur olduğu duraklardı.
“Bilginin bir şey, cehaletin her şey” olduğu yeni bir atmosfer kapladı ufkumuzu ne yazık ki.
Şimdi herkes her şeyi biliyor. Ne güzel değil mi?
Sadece bilmekle kalmıyor, en üst perdeden ahkâm kesmeyi de ihmal etmiyor.
E ne de olsa asla değişmeyen ekranların gediklileri dikkatle takip ediliyor; ayrıca, izlenen dizilerden de derin bilgiler ediniliyor.
&&&&
Şimdi; tarihten-coğrafyaya, dinden-siyasete, ekonomiden-sanata, sağlıktan-spora, bilimden-filime her alana hâkim durumdayız.
Ayrıca sadece bilmekle kalmıyor, karşı tarafın bilgisi ya da cehaleti üzerinde tepiniyoruz.
Elimizde cehalet alimliğinin kılıcı, gözü kapalı sağa sola sallıyoruz.
Hele hele söz konusu kendi mahallemiz ise, artık görmeyin bizi. O alanda sadakatimiz tartışmasızdır.
Mahallemizin yanlışı, eğrisi, eksiği, gediği hepsi bizim kutsalımız olur, cehaletimizle aklanır.
&&&&
Her şeyi biliyor olmanın verdiği cesaret, ki buna cahil cesareti denir.
Cahil cesaretinin torbası; laiklikten şeriata, CIA’dan MOSSAD’a, Hz. Muhammed’den Hz. İsa’ya, Abdülhamit’ten Atatürk’e, İran’dan Sibirya’ya, Taş Devrinden milenyuma tıka basa doludur.
Cahil cesareti; gözleri karartır, dişleri sıktırtır, burundan solutur, sözleri saldırtır.
Dinlemeyi ve anlamayı öldürürken biatı güçlendirir.
Cehaletin dünyasında sabır, hoşgörü ve bilgi yer almaz.
Fay hatlarındaki kırılmalar, siyasetteki dalgalanmalar, küresel ya da yerel politikalar, hatta iklim değişikliğine yol açan küresel ısınmalar…
Hepsi ama hepsi, bu cahil dünyada çok iyi bilinen ve hatta çözümü olan konulardır.
&&&&
Kim demiş ki “Cahil adam meyve vermeyen ağaca benzer”
İşte veriyorlar bakın; onların meyveleri, efelenmeleri…
Cümleleri; aynen, yani…
Tavırları, cahil ukalalığı.
&&&&
Atalarımız cehaleti, “Caminin kapısını bilmez, sofuluk taslar” diye tanımlamış.
Atasözü sandığımızı karıştırırken bu deyiş önüme geldi, sanki bugün görülerek söylenmiş. Üstelik sadece sofuluk taslansa iyi…
İsterseniz bitirirken, Peygamberimize kulak verelim:
“Ey Ali! Cehaletten daha çetin yoksulluk ve akıldan daha faydalı bir mal yoktur”
“İlmin azalması, cehaletin ortaya çıkması kıyametin alametlerindendir”
