ANNE
Akşamları Pera’nın
Loş Arnavut kaldırımlarında,
Kendi gölgemde sislenir
Kaybolurdum anne.
Sanki şehir bile
Beni saklardı senden uzaklaştırarak.
Yokluğunda seni hissedince
Kalbimin ritmi değişir,
Gölgem geri dönerdi bir an!
Gözlerim ayak izlerini arardı.
Yağmur silmiş olmalı…
Hiçbir şey kalmamış sokakta,
Benden başka.
Ama havada…
Bir koku asılıydı,
Adı konmayan!
Senin kokun gibi;
Ne tam giden ne de kalan.
Ve ben anladım anne…
Bazı yokluklar kimsesizlik gibiymiş;
İçte yankılanan bir şehir olurmuş.
Of ki ne of!
Ne kötü bir yalnızlıkmış bu anne;
Seni özlerken büyüyen,
Ve seni ararken yaşamak.
Emine Pişiren / Akçay
“Tüm yaşayan annelerin bu günü kutlu olsun.
Dünyasını değiştiren başta kainatın ışığı Hz. Muhammed Mustafa ve ülkemizin kurtarıcısı Mustafa Kemal Atatürk’ün annesinin ve annelerimizin ruhları ışık içinde, mekanları Cennet olsun.”
