‘Dilim, seni dilim dilim dileyim’
Ben ne söylüyorum kim ne anlıyor,
Kabahat kimindir bir düşünelim
Ne ki sonrasında kazan kaynıyor!
Kimi tümcelerler, ağızdan ağza aktarılırken önemli ölçüde değişime uğrar. Örneğin: Siz kaz derseniz koz anlaşılır. Ya da siz aşı dersiniz, karşınızdaki aşk olarak algılar! Gerçek ya da varsayım olarak da düşünülebilir. Oysa meram anlatmak, önemli olduğu gibi sözlü ya da yazılı olsun, karşıdakinin dikkatle dinlemesi ya da ilgiyle okuması beklenir.
Aşağıda verilmiş olan örnek, medya ortamında dolaşmaktadır. Şimdi örneğimize dönüş yaparak, konumuzu net olarak anlatmaya çalışalım.
GÜNEŞ TUTULMASI
Albay, binbaşıya:
-Yarın güneş tutulacak. Bu her zaman görülen bir olay değildir. Erleri talim elbiseleri ile talim meydanına getirinde olayı görsünler. Bende orada bulunup kendilerine gerekli bilgiyi vereceğim. Şayet yağmur yağarsa, tabii bir şey göremeyiz. O zaman erleri, üstü kapalı talimgâha götürürsün.
Binbaşı, yüzbaşıya:
-Albayın emri ile yarın sabah saat dokuzda güneş tutulacak. Bu her zaman görülen bir olay değildir. Şayet hava kapalı olursa bir şey görülemeyecektir. Bu durumda tutulma, kapalı talimgâhta gerekli talim elbisesiyle yapılacaktır.
Yüzbaşı, teğmene:
-Albayın emri ile yarın sabah dokuzda talim elbisesi ile güneş tutulmasının açılış merasimi yapılacaktır. Şayet y
ağmur yağarsa (ki bu durum pek görülen bir olay değildir,) Albay kapalı talimgâhta gerekli bilgiyi verecektir.
Teğmen, başçavuşa:
-Yarın sabah dokuzda hava güzel olursa, talim kıyafeti ile albay tutulacak. Kapalı talimgâhta yağmur yağarsa, alayın meydanında manevra yapılacak. Çünkü bu her zaman görülen bir olay değildir.
Başçavuş, askere:
-Yarın sabah saat dokuzda kapalı talimgâhta Albayı tutacağız. Sabah hepiniz talim teçhizat ile hazır olun.
Askerler, kendi aralarında:
-Yarın sabah bizim başçavuş Albayı tutuklayacakmış!
Albay ne yaptı acaba? Ya da Albayın başına neler geldi dersiniz!
*
