RASTGELE BİR CUMARTESİ
Gülen gözlerimizi rasgele bir cumartesiyle taçlandıralım, dedik. İçten gelen duygularla zamanı değerlendirmek için cumartesiyi rastgele seçtik. Böylece günümüz, şenlikli hale gelecekti.
Rastgele bir cumartesi sevincimiz zemin bulacaktı. Beraberliğimizde yüzler gülecekti, yaban ilde öyle arzulamıştık. Sevinçten gece uyku girmemişti gözümüze.
Kahkahaya kimler katılmak istiyorsa bizimle olun, dedik. Yarını, her yarın gibi iple çektik. Gün bu gündür diye neşelendik. Kalbimiz sevgiyle dolu olarak yürüdük, yaşamak ve yaşatmak için.
Günü en iyi değerlendirmek üzere, resim heykel müzesine gittik.
Yaban ilde, rasgele bir cumartesi, müzenin giriş kapısındayız.
Müze, milyondan fazla eser, yüzlerce çalışanı ve en az on bin ziyaretçisiyle, neşemize ortak oluyor. Hissettiklerimizi anlatamam. İnsanlar neşeyle ve mutluluk içerisinde birbiriyle selamlaştılar. Yaban ilde olduğumuzu sevginin dışa vurumuyla unuttuk. Muhteşem tablolar karşısında, duygu ve düşünceye dalıyor ve sel gibi akıyoruz.
Her kişi kendine göre bir şeyler öğreniyor.
Yaban ilde Ülke insanı, insanlık için üretmiş, değerli eserleri beğeniye sunmuş. Eserler karşısında sanki zaman durmuş ve kendimizden geçmiş gibi olduk.
Salonları gezdik, dizlerimize kara su indi, yorgunluktan yürüyemedik. Fakat gülmemiz hiç eksilmedi, aksine giderek arttı. Gülerken özümüze döndük arada ve üzüldüğümüz anlar yaşadık. Sevgi ve saygıyla zengin bir mizah anlayışına sürüklendik.
Rüzgâr gülü gibiyiz. Kendi hareketinin farkında olan ama onu döndüren rüzgârdan bihaber olan, rüzgâr gülü gibi.
Yorgunluğu üzerimizden atmadan, dizlerimizi dikkate almadan, lale bahçelerine gitmeye karar verdik.
Rastgele bir cumartesi şanslıydık. Mutluluğumuz serpildi, neşemize neşe katıldı. İçimiz coştu, konforlu bir gün geçirdiğimizin farkında olduk. Lale bahçeleri, her bir lale yorgunluğumuzu götürürken, yaşama sevincimizi, bir kat daha artırdı. Gökyüzünün maviliği ve lalelerle birlik olduk. Rengârenk lalelerle içimiz ısındı. Yorgunluk ve dizlerin sızıntısı kayboldu. Gönlümüz sevgiyle doldu ve kalbimiz neşelendi.
İnsanın suya ve havaya ihtiyacı olduğu gibi sevgiye ve sevgi kaynağı çiçeklere de ihtiyacımız olduğunu bir defa daha anladık. Gökyüzünün ölümsüz maviliği ruhumdaki enerjiye güç kattı.
Rastgele bir cumartesi, yüzümüz güldü, rahat soluklandık ve gün boyu gezdik.
Kuşku duymasın dostluklar ve gönül hoşluğuyla günler, aylar ve hatta yıllar.
