MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜMÜ GÖMEDİM EMME
Bu adamla şaşırmış gari eyiden eyiye bizim o(ğ) lan. Onlan ardı sıra giden gadınlara gızlara ne demeli gariii? Ahhh ah! Şu Mustafa Kemal Atatürk bi sağ olcadı da göcekledi anyayı gonyayı…
Ülen bunlan heç mi gafaları çalışmeyo? Heç mi etraflana bi bakmıyola? Benim gibi gara cahil de değilleee, oku okuveseleee, düşünü düşünüveseleee; anle anlevecekleee…
Bizim gomşu gızı va ya; hani, okumuş, böyük okulları bitirmiş yeni ganunla sayesinde; o anletivedi de daha bi eyi anleyivedim o gocaaa Paşayı. Emme de akıllı, bilgili, görmüş-geçirmiş adammış haaa! Gızla da okucek deye dutturmuş, ganunla getirtmiş. Ülkele gadınlı erkekli galkını galkınıveri demiş; erkekle çalışı, gadınla da evde oturulasa olmaz! demiş. Gızlamız da okuuucek, böyük okulları biticekleee, yabancı dil öğrencekleee. Yanlız erkekle çalışı, gadınla evde yemek-aş-çocuk- gonu-gomşu bi de televizyon ile vakit geçirilese nasıl galkını bu millet demiş. Hem bizi yetiştiren analamız deil mi? Onla gara cahil olusa, erkeklemiz de gara cahil galmazla mı?
Bizim o(ğ) lan, ben cocuktum, Angara mangara bilmezdim. Anam da ölüvedi, gadeşlem galivedi üstüme. Gız çocuğu deye de okula göndemedi bubam. Öretmenden sakladı, evde cocuk bakçem deye. Şimdiki aklım olsedi; gizliden gaçıveridim evden, okula yazılıveridim… Hadi o zamanla bek goley deildi ganunları takip etmek, ya şimdilede nele olup biti? ! . Bizim gız deyo ki; doğuda, köylede halâ gız çocukları okula gönderilmeyomuş. Bubaları bizim oladaki öretmenlemize bile baskı yapıpdurulamış, gorkutu gorkutuveryolamış cancağızları. Gorkmayanla da vamış emme…Vah! Vah! Vaaaahhh! Ne olcek bu hallemiz, bizim o(ğ) lan?
Haa ne deyodum?
Bizim gız anlatı anlatıvedı, ben de gafama alı alıvedim hepicini. Eyi dinle emme! Sonra da anlatı anlatıve:
1920 lede 20 milyon gadamış bizim nofus. Bunun böyük bi gısmı hastemiş. Adlanı unutuvedim. Haa! sıtmalıla, sakatlıla veremliler daha başka isimle de saydı emme gafacımda galmadı işte. Ömürle de bek kısa imiş böle olunce; otuzunda ölü ölüveriyolamış cancağızlaaa. Kitap mitap okuyenle de bek azmış; bi milyon gada bişemiş, ya? ! . Nese, seni(ğ) n anlecen; dedelemiz-ninelemiz hastalık-yokluk- gara cahillikle cebelleşip durulamış.
Bunla yetmeyo gibi; ülkemizi payleşmişle gavurla, bayramızı endirmişle gökleden. Eee sen düşün gari kimlenen debelleşmiş o goca Mustafa Kemal Atatürk! İçimizden az hainle de çıkmamış haaa! Arkamızdan vurmeye çalışanla bile olmuş; Arab’ın Yemen’de yaptıı gibi…
Yılmamış o goca Türk! Eyi tanıımış, çok sayamış Türk Milletini. Bilimiş geçmişini; atalarını… Doğru dürüst uyumezmiş; düşünü durumuş. Uykusunda bileni düşünü, uyendinde yaza-çizemiş. Goca Allah’a bin şükürle olsun ki; bize bölesi bi can vemiş.
Mustafa Kemal Atatürk’ümüzün yaptıı devrimle sayesinde çok şey değişmiş:
Nofuz yetmiş milyon, okuma yazma bilenle bek çoğalmış.
İnsanla yetmiş seksen yaşına gadar yaşlenme başlamış bencileyin.
Fabrikala gurulmuş, ağır makinala bile yapa olmuşuz.
Türk Halk şaiirlemizi bile okuyomuşuz garimmm.
Başka mazlum ülkele de Türkiye Cumhuriyetimizi örnek almışlaaa.
Bizi payleşmek isteyen devletle başka yollaaa araaa olmuşlaaa. Ülkemizi Milletimizi bölmek için uğreşip durulaaa…
Epey yol almışız de mi bizim o(ğ) lan?
Görmeyenle görü gari inşallah…
Şükranca
