Sevgiyi Yaşamak
Sevgili okurlarım. 14 Şubat sevgiler günü nedeniyle yazarportal.com/@murseladiguzel adlı köşemde “Sevgi Nasıl Oluşur” adlı yazımı yazmıştım. Yazmış olduğum makalemin altına “SEVGİ” şiirimi eklemiştim. Tabi bu yazım ve şiirim günün konusu olurken, benden “Sevgiyi yaşamak için nasıl birisi olmak gerekir” diye sorular sorulmaya başlandı.
Sevgili okurlarım, bilmemiz gerekir ki sevgiyi yaşamak için sevgiyle yetiştirilmemiz gerekir. Aynı zamanda sevgiyle yetiştirilen insanın, sevginin kurallarıyla buluşmasında mutlaka öngörülü olunması gerekir. Bu kurallar ve koşullar içinde yetiştirmeyenlerden, sevginin ne olduğunu ve sevgiyle yaşamanın ne denli önemli olduğu, beklenmemelidir. Çünkü İnsanlar yaşadıkları ortamda ekonomik, sosyal bileşenleri uygunsuzluk gösteriyorsa, Aynı zamanda pozitif “eğitim öğretim” içinde yetiştirilmemişse, ister istemez annesine, babasına, aile ortamına ve çevresinde yaşayanlara bağlılık göstermez. Bu hareketin ortaya çıkarmış olduğu nedenler, çoğu zaman telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurmuş olur. Bu tür gelişmelerin nedenini kendi kendimize sorarak, nerede hata yaptığımızla, yüzleşmeliyiz. İşte o zaman, annemizi, babamızı ve arkadaşlarımızı ne kadar sevdiğimiz ortaya çıkar. Hatta arkadaş olduğumuz kimselerin, bize ne kadar sevgiyle yaklaştığının farkına varmış oluruz. Sevgiyi yaşamak için, sevginin dayanak noktalarını neler oluştuğunu bilmemiz gerekir. Sevginin başlangıcı olan zaman dilimi, çocuğun ana rahmine düşmesinin üç ay sonrasında başlar. Bu süreç içinde beyin oluşumumun başladığı, bilinmelidir. Geriye kalan zaman la birlikte, çocuğun dünyaya gelişiyle, sevgi aile ortamında devam etmelidir. Yedi yaşına kadar, karakter ve kişiliği kazanmasının sonrasında, çocuğun çevresi ve okul hayatı içinde de sevgi veya sevgisizlik devam eder. Bu bütünlük içinde yapısal şartlara göre sevgi ve sevgisizlik gelişir. Eğer çocuklar sevgi ortamı içinde yetiştirilmiyorsa, durum karışık demektir. O nedenle “Ben sevdim mi tam severim” diyenlere ne derece inanıp güvenebilirsiniz. İnsanın içinde oluşan duyguyla birlikte, mantığımızla örtüşüyorsa müspettir. Eğer mantığımızla örtüşmüyorsa menfi olacağını düşünmek gerekir. Çünkü mantıkla bütünleşmeyen sevgi, yerini kâbusa bırakır. Bu duygu ve oluşumun farkında olmayanlar, yaptıklarının bedelini çok ağır öderler. Dünün çocuğunun, yarının büyüğü olacağını aklımızdan çıkarmamamız gerekir. Çünkü yaşadığımız toplumun içinde sevginin yerini alan sevgisizliğin neden olacağı vakaların ortaya çıkmasına sebep olacaktır. Nedenine gelince; sevgiyle yetişmeyen hasta beyinler, sevgiyi kendilerine göre yaratmış oldukları alanlarda ararmış olurlar. Aradığı alanlarda kendine göre sevgiyi bulamayınca da, yana yakıla sevgiyi kendilerine göre ifade ederler. Buda tehlikenin ne büyük boyutta olduğunu gösterir.
Sevgili okurlarım. Buraya kadar yapmış olduğum hatırlatmanın nedenleri, sevgi ve sevgisiz yetiştirilmenin yaşamda nelere sebep olacağını karşılaştırdım. Mademki benden “sevgiyi yaşamak nasıl gerçekleşir diye soruluyor?” O zaman bilinmesi gereken kuralları uygulamak görevimiz olmalıdır, derim. Kısacası:
1- Sevgiyle doğmak gerekir.
2- Sevgiyle büyümek gerekir.
3- Aile ortamında sevgiyle yetiştirilmek gerekir.
4- Çevre ortamında sevgiyle büyüyenlerle beraber olmak gerekir.
5- Okul yaşamında, öğretmenin gerçek sevgiyi vermesi gerekir.
6- Sosyal, kültürel ve ekonomik şartların yaşam boyu adil olması gerekir.
7- Yaşadığın devletin, doğumdan önce ve sonrasında üstüne düşen vazifesini yerine getirmesi gerekir.
Eğer bu ölçüler içinde nefes alıyorsa kişi, sorunu en az düzeye indirgeneceğinden şüpheniz olmasın. Aile birliği içinde çocuk sahibi olmak isteyen anneler ve babalar, edinecekleri çocukları hakkında bilinçli bir şekilde bilgiler edinmelidirler. Çünkü edinmiş oldukları bilgiler, çocuğun doğum öncesi ve sonrası gerekli olan uygulama ve vermeleri gereken sevgiyi sağlar. Alınan eğitim sonrasında, dünyaya gelen çocukların genlerinde yer alacak olan, olumluluğu yaşama taşırlar. Kısacası çocuk doğumdan önce aldıklarıyla, doğum sonrasında dünyaya gelişinin kendine olan yaklaşımları algılar. Bu algılamalar içinde anne ve babasının aile ortamında yaşam tarzlarını izler. Huzurlu bir ortamda büyürler. Tabi, aile derken ebeveynleri de bu alan içine katmak gerekir. Amaç sağlıklı bir çocuğu topluma kazandırmaksa, herkes bu dersi çalışmak zorundadır. Anne baba ve aile ortamı ne kadar duyarlı ve eğitimli olursa, yetiştirdikleri çocukları için davranış şekillerinin o denli önemli olduğunu bilmek durumundalar. Aile ortamının haricinde önemli noktalardan birisi de, öğretmenlerin sevgi alanında maharet ve beceri sahibi olmaları gereklidir. Niçin diye sormak zahmetinde bulunmanızı istemeden, bende öğretmenim. Öğretmenin birinci görevi, okuttuğu öğrencinin “eğitim-öğretime” başlayan yolculuğunda öncelikle laik ve pozitif eğitim ilkeleri doğrultusunda bilgilendirmeyi, vermesi gerekir. Öğretmen, okuttuğu her çocuğun aile ortamı ve masumiyetini incelemesi şarttır. Öğretmen, bilgili, becerili, düşünen ve düşündüren ölçüler içinde çalışmalarını yaptıktan sonra, o çocuğun hayatına ve bilgi düzeyinin yükselmesine rehber olmuş olur. Bir başka hususta, yaşadığımız toplumda “Yönetilenlerle- Yönetenlerin” ortak yanları bilmek gerekir. Biri seçiyor, biriside onun adına yönetiyor. Genel planlamalarda bu gelişmeler olumlu yönde planlamaya dâhil edilmişse, sonuç pozitif olacaktır. Şayet planlamaya dâhil edilmemişse sonuç negatif olacaktır. Kısacası yaşadığımız toplumda, devletin korumakla mükellef olduğu vatandaşlarından evlenmek isteğinde olanların, evlilik öncesi eğitiminden geçirilmesi şarttır. Bu hususları yerine getirecek olan kurumların varlığı, anne ve babanın doğumdan önce ve sonrasında çocukların nasıl sevgiyle yetiştirilmesi gerektiği hususunda bilgilendirilmeleri gerekir. Devletin yapması gereken bir başka hususta, yurttaşlarının sağlıklı ve bilinçli yetiştirilmesini sağlamaktır. Sağlıklı oluşacak toplumların, ülkesiyle ve geleceğiyle milli birlik ve beraberliği sağlayacak nesillerin yetiştirilmesi ortamını yaratmasıdır. Bilmeniz gerekir ki, sevgi insan hayatının en kıymetli zenginliğidir. Dünya varlığına varlık katmak isteyen herkes, payına düşeni yapmalıdır. Bu bir tür mecburiyettir. Aksı halde insan olmanın varlığından endişe edilir. Bugün yaşadığımız bazı olumsuzlukları nedenlerini, eğitimsizliğin var oluşudur diye düşünüyorum.
Mürsel ADIGÜZEL
Yazar ve Halk Şairi
