İşsizlik Üzerine

Hiçbir toplumda sıfır işsizlik oranı olamaz. Şu veya bu nedenle bazı insanlar işsizdir.

Tam istihdam ideal bir hedeftir ama gerçekçi değildir.

İşsizlik, işgücü arzı ve işgücü talebi arasındaki bir dengesizliktir. Bu durumda işsizliği azaltmak için işgücü arzını kısıcı, işgücü talebini de artırıcı önlemler almak gereklidir.

Bir yandan, işgücü arzına yol açan doğurganlığı ve göçü önleyici önlemler alınmalı, bir yandan da işgücü talebini artırıcı önlemler alınmalıdır.

Nüfus artış hızı azaltılmalıdır. Eğitimle, sağlıkta önleyici uygulamalarla bu başarılabilir.

İşverenin istihdam vergileri azaltılmalı, yatırımın ve istihdamın önündeki engeller kaldırılmalıdır.

Yatırım olması için tüketim gücü artırılmalı bu da reel gelir artışıyla mümkündür.

Gelir artınca talep artar, talep artınca da yatırım artar, yatırımlar çoğalınca da üretim ve istihdam artar. İstihdam arttıkça gelir yükselir.

Bu döngü durmadan ilerler.

İşsizliği azaltmak adına görev yapan kurumların yapacağı ilk iş; işgücü piyasasının kapsamlı bir analizini yapmaktır.

Bu analizde; hangi sektörlerde iş yaratma potansiyeli daha yüksek; hangi sektörlerde eğitimli ve vasıfsız işgücüne ihtiyaç bulunmakta, hangilerinde teknolojik seviye eksik? gibi soruların yanıtları ayrıntılı olarak analiz edilmelidir.

Bizde uzun dönemli bir insan gücü ve işgücü planlaması yapılmalı ve bu stratejik plan kamuoyunda tartışmaya açılmalıdır.

İşsizlik hem dünyada ve hem de Türkiye’de daha uzun yıllar esas sorun olmaya devam edecektir.

Büyüme-istihdam-verimlilik-bölüşüm gibi temel ekonomik sorunlar tek boyutlu bakışla asla çözülemez.

Kapsamlı ulusal,küresel, bölgesel ve sektörel inceleme ve araştırmaları gerektirmektedir.Bizim sosyal bilimcilerimiz bu konularda yeterince olamasa bile epeyce sayıda nitelikli çalışmalar yapmışlardır.

Şimdi sorun; bu araştırmalarda ortaya konan bulguların değerlendirilmesi ve politika ortamının hizmetine sunulmasıdır.

Yoksa, daha yıllarca bu konularda söz ve mürekkep tüketir dururuz…