Komprador sözcüğü eskiden çok kullanılan ve çok şeyi ifade eden bir sözcüktü.
Sonra derelerin altından çok sular aktı. Servet sınıfı egemenliğini artırdıkça artırdı. Medyaları aracılığı ile kültürümüze de el attı. Neyi nasıl söyleyeceğimizi bizim beynimize çaktı.
Servet sınıfını eleştirmek adeta yasaklandı. İktidarlar servet sınıfını kontrolüne girdi. İstedikleri para politikaları, istedikleri ekonomi politikalarını iktidarlara dikte ettiler.
Zaman geldi şantaj yaparak, zaman geldi, dış ortaklarının isteklerini yerine getirmek için iktidarları kullandılar.
Küreselleşme ile birlikte servet sınıfı ülke içinde kazandığı parayı dış ülkelere yatırım yapar hale geldi.
Devlet halk için gereken yatırımı, dışarıdan çok yüksek faizle borç alarak yaptı. Servet sınıfı da bu borçları tedarikte, aracı oldu. Servet sınıfı yatırım yapmadığı için ya da ulusal pazarlarımızı çok uluslu şirketlere peşkeş çektiği için sadece para alıp, para satan, üretmeden kar eden bir düzen kurdular.
Üretmeyip hep ithal ettiğimiz için teknoloji de üretemedik. Bilgi açığını kapatmak için çok yüksek bedellerle teknoloji ithal ettik. Yetmedi. Gene üretemedik.
İktidarlar plan yerine borca dayalı ekonomileri benimsediği için daha doğrusu, servet sınıfı üretmektense para alı para satıp üretmeden kar etme sistemini tercih ettiğinden hep halkımızı borca mahkûm ettiler.
Borçlar öyle yükseldi ki, artık ödeyemez durumu düştük.
Şimdi son durum şu; servet sınıfı iktidara dedi ki, sen bizim dediklerimiz yap, biz sana para bulalım. Borç bulalım.
Yani bir anlamda bir pazarlık oldu. Servet sınıfı dışarı çıkardığı ve dış bankalarda bulunan paralarını çok yüksek faizle ülkeye getirecekler. Elbette belli bir kısmını.
Ancak dolarını getirip burada Türk parasını alırken de %35-40 faiz alacaklar.
Ülke onlardan aldığı dolarlarla borçlarının çok az bir kısmını ödeyecek. Belki yabancı yatırımcı da bu uygulamaya bakarak,
Cazip faizleri görüp gelecek.
Çok yüksek faizler ve bu faizleri uygularken gereken baskıyı da “gerici kuşatma” sağlayacak.
Bu döneme, gerici kuşatma servet sınıfı ittifakı dönemi diyebiliriz.
Peki sorunlar çözülüp, borçlar ödenebilecek mi? Hayır.
TÜSİAD, gerici kuşatma ile işbirliği yaparak, bu dönemi bu şekilde geçirmek istiyor. Hem çok uluslu ortakları olan şirketlerin borçlarını, halka ödetmenin mekanizmasını işletmiş olacaklar hem de kendileri gene para alıp para satma yolu ile kazanacaklar.
Anlayacağımız borca dayalı ekonomi sistemine devam edeceğiz. Gene üretim planı yok. Serbest piyasa yutturmacası altında, servet sınıfı ve “gerici kuşatma” iktidar dönemini, beş yıl daha sürdüreceğiz.
Gerici kuşatmanın sahipleri de kuşatmayı daha da derinleştirip, anayasa değişikliği ile gericiliği meşrulaştırmış olacak.
Sonrası ne derseniz ne ben biliyorum ne de siz biliyorsunuz.
Osmanlıda kurulan REJİ DÜZENİNİ modernize edilmiş bir halini yaşayacağız. Ta ki Mustafa Kemal gelene dek.
bulentesinoglu@gmail.com
