Sen Ne Kadar Şekersin

Moda’ nın sembolü; fonda Barış Manço ve artık modası geçmeyen yazarı artık bendeniz EZS…

Güzel bir şarkıyla başlıyoruz:

“Bugün bayram
Erken kalkın çocuklar.
Giyelim en güzel giysileri.
Elimizde taze kır çiçekleri,
Üzmeyelim bugün annemizi”

Evet, bugün Ramazan Bayramı.

Moda’da şeker bayramı da diyo’la’ (!) bizim glukoza karşı çıkanlar.

İsmi gibi cismi de lâtif olsun bayramımız.

Ah Mirim; kendi bayram sevinçlerimiz için, çiğnediğimiz ilkeleri, ettiğimiz gıybetleri, yitirdiğimiz kıymetleri, oruç tutup aç kalırken yediğimiz kul haklarını düşündüğümde hüzünlensek de bayram güzel şey vesselâm.

Kim bayram üzerine konuşmaya başlasa; “Nerede o eski bayramlar?” diyerek konuya girizgâh yapıyor.

Bu sorunun cevabı soruyu soranın kendisinde saklı .

Zile basan çocuklar da yok artık.

Kapıyı çalan akrabalar da.

Eski insanlar yok ki eski bayramlar olsun mîrim.

Bayramın adı ne olursa olsun o da artık zamana uydu.

Bayramı bayram yapan, bayramı anlamlandıran, onu anlamıyla kutlayacak insanın kendisidir.

Değerler değişince bayramlar da değişti.

Bayram günümüzde yakınlara atılan mesajlardan, emojilerden ve kaçılan tatillerden, instadaki storylerden ibaret..

Biz yine de güzel bakmak, güzel görmek, güzel düşünmek zorundayız.

Peki bayram nedir EZS?

‘Bayram annenin sağ olması , oğlum ne zaman geliyorsun Tokat’a diye sormasıdır.’ benim için.

Bayram omzumda babamın kolu,

Bayram iki elimde evlatlarımın eli
Bayram yâr ile sevinç selidir.

Bayram deprem enkazından gelen ‘Seni duyuyorum’

Bayram acılar hafifledi artık rahat uyuyorum, demektir.

Bayram hastanın iyileşmesi, bir bebeğin doğumu, ayaktaki alçının çıkması, bir dostun senin elini kuvvetlice sıkmasıdır.

Annenin evladını bağrına basması bayramdır mesela…

“Ana,baba,yâr, yaren, kavuşmak istenen kimse “O” dur bayram.”

Misketin peşinde koşan bir çocuğun coşkusu gibi, ocağı tüttüren baba gururu gibi , evladına kol kanat geren ana gibi yaşayacağımız bir bayram özlemiyle devam edelim mi mirim?

Ataların ne demek istediğini dünya baronlarınca icat edilen pandemi döneminde daha iyi anladık kanımca.

“Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan…” diyordu ya Üstad!

Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık…

Sızlamayan her organ, hele de burun direğin varsa senin için bayramdır.

Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp “Çok şükür bugünü de gördük” diyebilmek…

“Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.”

Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır.

Bir kitabı bitirmek, bir okulu bitirmek, kâbuslu bir rüyayı, kodeste ağır cezayı bitirmek bayramdır.

Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir ilişkiyi bitirmek de öyle…

Kavuşmak da bayramdır öte yandan…

Endişe içinde beklediğinden haber almak, telefonda ansızın sesini duymak, deli gibi burnunda tütenin boynuna sarılmak bayramdır.

En acıktığın anda dumanı tüten bir pidenin köşesini bölmek, Tarihi Tokat Pidecisi Bahri Baba’da çıtır çıtır çökelekli, kuşbaşılı pide yemek örneğin…

Bayram korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara düştüğünde dost kapısını çalabilmektir.

Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle okşayan anne bayramdır.

“Ona güvenmiştim, yanılmamışım” sözü bayramdır.

Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram…

Yeni bir sözcük öğrenmek, bir tünelin sonuna gelmek, müzmin bir işin kapısını çarpıp uzun bir yola çıkıvermek bayramdır.

Zorluklara tek başına göğüs gerebilmek, gereğinde haksızlığın üstüne yalın kılıç yürüyebilmek bayramdır.

Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.

Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram…

Güne gülümseyerek başlamak bayramdır.

“İyi ki yanımdasın” bayram,

“Her şeyi sana borçluyum bayram,

“Hiç pişman değilim” bayram…

Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır.

Bayram oh be, Allah be, diyebilmek Çengelköy Tokat Sofrasında Halit Usta’dan Tokat Kebabı yiyebilmektir.

Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır.

Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram…

Hataylı’ya enkazın altından evladın yüzü,
Ukraynalı’ya barış bayramdır, Filistinli’ye mavi bir gökyüzü.
Türkiyeme artık huzurun yüzü…

Kadrini bilirsek dostlarım, kıymet bilmeyi öğrenirsek her günümüz bayramdır.

Virüssüz, maskesiz, mesafesiz, depremsiz ve aşısız günler bayramdır.

Fenerbahçeli’ye Cimbom’un tökezlemesi, Cimbomlu’ya İcardi’nin golü bayramdır.

Beşiktaşlı’ya şerefli ikincilikler , Trabzonlu’ya deli bir antrenör bayramdır.

Sağlam bir binada depreme yakalansan da rahat uyumak bayramdır misal..

Türkiyem için bayram duam şudur;

Hayat pahalılığı olmasın.

Seçimler geçim getirsin.

Barış dolu günler gelsin,

Al bayrağın kırmızısı solmasın.

Al bayrağın hilali harelenmesin.

Türk:ün vatanı parelenmesin.

Yeni bir virüs dalgası bizi bulmasın.

Sarsıntılar öncü değil artçı olsun.

Ceplerimiz şekerle değil parayla

Gönüllerimiz yarayla değil sevinçle
dolsun.

Depremler bizi yıkmasın.

Sevdiklerimizi yemesin yer.

Dostlarımız bizden bıkmasın.

EZS size iyi bayramlar diler.

Vesselâm.

Erhan Ziya SANCAR

Eğitimci Yazar