30 Mart yerel seçimleri:
Kayıtlı seçen sayısı : 52.608.398
Oy kullanan seçmen sayısı : 46.924.877
Geçerli oy sayısı : 44.866.446
Geçersiz sayılan oy sayısı : 2.058.431
Seçime katılma oranı : yüzde 89.19
Cumhurbaşkanlığı seçimleri:
Kayıtlı seçen sayısı : 55.692.841
Oy kullanan seçmen sayısı : 41.283.773
Geçerli oy sayısı : 40.545.902
Geçersiz sayılan oy sayısı : 737.871
Seçime katılma oranı : yüzde 74.13
2010 ve 2014’te sandığa
gitmeyenler oranı aynıdır
1- 10 Ağustos seçimlerinde seçime katılma oranı, yurt dışı seçmenleriyle beraber yüzde 74.13’dür.
2- 10 Ağustos seçimlerinde seçime katılma oranı asıl yüzde 77.05’dir.
3- Seçime katılma oranının düşmesinin nedeni ilk defa yurt dışında seçmen olan 2 milyon 798 bin 726 yurttaşımızdan dolayıdır. Çünkü yurt dışı seçmenin yüzde 8.32’si oy kullanmıştır. Ve bundan dolayı seçime katılma oranı yüzde 74.13’dür.
4- Son yılların en düşük katılımlı seçimleri 10 Ağustos seçimleri değildir. 2010 referandumunda seçime katılma oranı yüzde 73.71 ile 52 milyon 51 bin 828 seçmenin 38 milyon 369 bin 165’i oy kullanmıştır.
5- 2010 referandumunda sandığa gitmeyen seçmen sayısı yaklaşık 14 milyondur. Yani 10 Ağustos seçimlerinde oy kullanmayan seçmenler kadardır.
6- Anlayacağınız yerel seçimlerdeki katılım oranına hiçbir seçim yarışında ulaşılamaz. Çünkü yerel seçimlerde muhtar adaylarının seçmeni sandığa taşıması oldukça güçlü bir etmendir. Ayrıca belediye başkanları, meclis üyeleri de bu etmenlerinin en önemli nedenlerinden biridir. Tabi aynı zamanda seçmenin yerel yönetimlerin iktidarının belirlenmesindeki rolü, aynı zamanda çıkarlarıyla da ilişkili olduğundan dolayı, katılımın artıran önemli bir etmendir.
7- Demokratik yapılan hiçbir seçimde, sandığa gitmeyen seçmenler üzerinden meşru iktidarlar ve seçilenler sorgulanamaz. Esas olan temsili demokrasilerde seçime katılanların çoğunluğunun belirlediği iktidarlardır. Ve bunlar meşrudurlar.
Son söz: Türkiye muhalefetin pespayeliğinden ve eski Türkiye’nin iktidar temsilcilerinden dolayı, AK Parti’ye yönelik bir muhalefet merkezinin yakın zamanda şansı yoktur biline… Hele CHP’nin hiç yoktur, bu ikinci kez biline…
AK Parti ile muhalefet
arasındaki uçurumun örnekleri
1- 2014 yılında yapılan yerel seçimlerinden bir örnek vermek istiyorum.
30 Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın 18’ini AK Parti, 6’sını CHP, 3’ünü MHP, 2’sini BDP, 1’ini Bağımsız aday kazandı.
2- 1 bin 351 Belediye Başkanlığı’nın 800’ünü AK Parti, 226’sını CHP, 166’sını MHP, 97’sini BDP, 27’sini Saadet Partisi, 14’nü DP, 6’sını BBP, 5’ini DSP, 5’ini Bağımsızlar kazandı.
3- 20 bin 498 Belediye Meclisi Üyesi’nin 10 bin 530’unu AK Parti, 4 bin 161’ini CHP, 3 bin 501’ini MHP, 1 bin 432’sini BDP, 411’ini Saadet Partisi, 9’unu HDP, 165’ini BBP, 164’ünü DP, 66’sını DSP, 4’ünü İP, 6’sını Hür Dava Partisi, 8’ini BTP, 6’sını TKP, 12’sini LDP; 6’sını MP, 6’sını HÖP, 4’ünü ÖDP, 5’ini bağımsızlar kazandı.
4- 1 bin 251 İl Genel Meclis Üyesi’nin 779’unu AK Parti, 174’ünü MHP, 159’unu CHP, (buraya özel dikkat çekmek istiyorum. CHP, MHP’nin gerisinde) 128’ini BDP, 5’ini SP’si, 4’ünü BBP, 1’ini HDP, 1’ini TKP kazandı.
5- Tüm siyasi partiler bir araya geldiğinde AK Parti’nin kazandığı Büyükşehir Belediye, İlçe ve Belde Belediye Başkanlığı, Belediye Meclis ve İl Genel Meclis Üyeliği sayısı kadar etmiyor.
6- Hikayeye ve sudan bahanelere gerek yoktur. Millete dokunmadığınız ve milletin beklentilerine yanıt vermediğiniz ve ürettiğiniz politikalarla, toplumun karşısına çıkardığınız siyasetçilerle umut yaratmıyorsanız nal toplarsınız. Sonra da milleti suçlayarak bahaneler üretmeye devam edersiniz.
