Ülkü TAŞLIOVA

Buruk bir sızıyla kaplı yüreğim. Kalbim acı dolu içim ise ağlamaklı. Efkâr sarmış her bir yanımı. Gözlerim hatıraları seyrederken çağlayıp...

Tandır başında iki tarafı kulplu, kenarları isten kararmış bakır kazanlarda çeçil peyniri pişiriyordu. Ürkek adımlarla içeri girerek sözü uzatmadan “Bereketli...

Kaç gündür yüzüne baktıkça öfkem Ağrı Dağı kadar büyük oluyor. Bıyık altı sinsi sinsi gülüşüyle de iyice asabımı bozuyor. Deli...

Dün bayanlar arasında evde yapılan kına gecesinde gönlümüzce coştuk eğlendik. Günlerdir süren koşuşturmaca nihayet bu gün bitecek. Düğünün başlamasına birkaç...

Melahat Bacı nedir bu telaşın? Bakü rüzgârı gibisin, arkandan koşarak yetişmek çetin iş. Bağışla beni Şudabe Bacı pazara gidiyorum. Seherden...

Gece boyu aralıksız esen tipinin uğultusu sabaha doğru dindi. Uykuya kanan gözlerini açtığında başını pencereye taraf çevirdi. İçinden, “ Şafak...

Ellerini arkasında birleştirerek yürüdü. Pencerenin önünde durup dışarıyı seyretti. Ara sıra siyah çizmelerinin topuklarını birbirine vurarak, tak tak diye ses...

“ Hanım Ebru’nun neden canı sıkkın?” “Yine aynı şey Semih, okulda arkadaşları ‘Baban kolsuz.’ demişler.” Sol elindeki kaşığı çorba kâsesinin...

Geçti gitti dediğimiz nice yaşanmışlıklar vardır hayatımızda. Aslında hiçbirinin geçip gitmediğini, yüreğimizin en derininde gizlendiğini, kuytularımızda düşündüğümüz anlarda anlarız. Birikmiş...

Ah şu havalar… Şu havalar yok mu? Bir şeylerden kurtulmak için çabalayan, bir yerlere ulaşmak için koşan şu havalar. Yaşanmış...

Tek başına kaldığı zamanlarda köyün kenarından akan büyük çaya giderdi. Balık tutmaya çalışırken aklına amcasının anlattığı, gemicileri türküleriyle tutsak eden...

Arabada dinlediğimiz muğamlar eşliğinde, güzel bir sonbahar sabahında Bakü’den çıkmıştık yola. Seyrine doyamadığım bir birinden güzel ovalardan, tepelerden, köylerden, küçük...

“Hava ne kadar sıcak. Bu sene ilkbahar gelmeden yaz geldi. Şu yeni otobüsler de pek güzel, klimaları püfür püfür. Bir...

“Desinler Haço’ nun da hançeri var.” sözü geldi aklıma. Bizim oralara has bir söz olduğunu desem de, belki başka bilenlerde...

Sandalyede oturup, Ayşegül’ü hareketsiz yattığı yatağında seyrederken elindeki tespih taneleri gözyaşlarıyla ıslanıyordu. Kulaklarında neşeli sesiyle “babaanne” sözü yankılanıyordu. Gözlerini silerek...

Ne acıdır sela’ nın sesinde sevdiğinin adını işitmek. Keşke ecelle cenk meydanında savaşmak olabilseydi. İşte o zaman belki sela’ lar...