Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Torunum Nazlı Aykut’un Bir Eski, Bir Yeni Şiiri


30 Nisan 2014 00:00

Yorum Yapılmamış

Nazlı Aykut, Filiz ve İlhan’ın çocukları olarak 19 Şubat 1999 tarihinde Ankara’da doğdu. Küçük yaştan itibaren görsel sanatlara ilgi duymaya başladı. Resim, deneme, şiir ve diğer çalışmaları, Ankara Arı Kolejinde okuduğu 3, 4, 5 ve 6. sınıflarda yazdıklarının, gazete ve dergilerde yayınlanmasının ardından, ilerisi için ümit veren görüntüler ortaya koyduğu gözlendi. Kendisiyle bir röportajın yapılıp yayınlanması da cesaret veren adımlar, sevindirici sonuçlar getirdi.Hatta bu yayın çalışmalarının tümü mini bir kitapçıkta toplanabilir mi?diye de düşünüldü. Nazlı’nın 2008 yılında 3-A sınıfındayken yazdıkları ve yayınladıklarından biri olarak dikkat çeken “Bir Anne Şarkısı” adlı şiiri şu mısralardan oluşuyordu:

Gözlerin bana duygu verir,

Saçların bana, pırıltı verir,

Ellerin bana sıcaklık verir,

Sesin bana, huzur verir,

Annemsin, canım annemsin,

Güzel annemsin,

En önemlisi, benim annemsin,

Ve bir meleksin.

2014 yılına geldiğimizde, Nazlı Aykut’un,Ankara Doğa Kolejinin 9-B sınıfının 275 numaralı öğrencisi olduğunu ve Nisan 2014 kaydıyla aşağıdaki “Başlıksız”şiiriyle karşımıza çıktığını görüyoruz.İlk

yıllardaki şiir denemelerinden yola çıkıp,mini bir değerlendirme yaptığımızda Nazlı’nın mısralarındaki olgunlaşmaya doğru atılan adımların sağlamlığını görüyor,gelecekteki ümit ve beklentilerimizin artışındaki sevinç ve mutluluğumuzu yaşıyoruz.

BAŞLIKSIZ

Karanlıkların elçisi olmak için,

Hırslanıyordu için için,

Bir sis bulutu girdi içeri,

Kokusu eski evindeki ballı ekmek gibi.

Bu bulut, bu ruh kendisinindi.

Ama kötüydü ve sahteydi,

Gülümsüyordu ona,”sev” diyordu sürekli,

Kendinin çürümüş bedenine bakarken,

Olmak istemedi karanlıkların Elçisi,

Aşkını atmak istemedi yangınlara,

Mezar gibi dar ve karanlık yerde

Zindan edilmiş bedenini hatırladı,

Aynalara bakmak istemiyordu.

Depresif bir ruh ve yorgun bir suratla,

Daha çirkin bir şey olamazdı.

Hatırladı,

Hayatının parçasının ona ihanet ederek

Mahzene kapattığını.

Aynaya tekrar baktı,

Eski bedeni çürümüş ve onu,

Çağırıyordu sislere,

Gözlerini yumdu,

Biliyordu.

Dünyada çok az iyilik bulunurken,

Aşkı yayamazdı.

Gözlerini açtı,

Kendini sislere teslim etmek üzere,

Atıldı öne.

Ve sonra sonsuz karanlık,

O da anladı,

Anlar…

Hepsi bu ana yayılmıştı.

GÜNÜN SÖZÜ: Önce iyi niyetinden kaybedersin, sonra iyi niyetini.. (Nazlı AYKUT)

Okunma Sayısı: 164
Etiketler: , ,

Yazarın Diğer Yazıları

Tekirdağ Yeni İnan Gazetesinde Cahide Ulaş Aytar’ın Sanat Sayfası

Tekirdağ ilimiz merkezinde günlük yayınlanan, rahmetli Cahit Çelebi dostumun yayınını sürdürdüğü Tekirdağ Yeni İnan Gazetesi...

Şanlıurfa Dergisi

Şanlıurfa’dan “Şurkav Şanlıurfa” Dergisinin 16. sayısı masamda. Aylık olarak okurlarının karşısına çıkan, çıkarılan “Şurkav Şanlıurfa”...

Ahmet Tufan Şentürk’ün Anlatım Zenginliği

Güçlü mısralarıyla, şiirimizin zirvesine bağdaş kurup oturan, buradan seslenen, şiirimizin beş yıldızlı çınarı rahmetli Ahmet...

Sistem Ofset’ten Gelenler

Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Merkez Kütüphanesine bağış olarak gönderdiğim kitap ve dergilerin bana ulaşmasında...

Güzide GülPanır Taranoğlu’nun Sistem Ofset’ten Gelenler

Şairlerimizin, şairelerimizin yazdıklarından, yayınladıklarından okudukça, onların satır ve mısraları arasında gezdikçe duygularımız daha bir değişiyor,...