Öykü Tefrikaları

Kepenk denilen şeyi ilk defa şehirde görmüştüm. Eskiden köylerde evlerin kapıları gece yatarken kapatılırdı. Gündüz ise hiç kimse evde yoksa...

Sesi boğuk, duygusuz ve gök gürültüsünü andırıyordu. Zayıf, uzun boylu, kemer burunlu, çekik gözlüydü. Yüzü gözü soluktu. Ayağının ucuna bakıyordu....

Şubat'ın on dördü.. Kız saçını kim ördü?.. Herkesin bir öyküsü var. Bu günlerde hepimizin yüreği iyice dar. Enflasyon, pahalılık, yoksulluk...