Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

“LA” Deyip Gün Sayacaktı…


12 Ocak 2011 00:02

Yorum Yapılmamış

Kan var gözyaşlarında, oluk oluk dağ diplerine etek olmuş. Yere damladıkça düştüğü yeri yakmakta, başını toprağa koydukça büyüyen, açılan ve derinleşen bir hikmet var sine-i kaderde.

Cennet görünmekte

Uzakları yakınlaştıran

Yüreklerin yollarında… Bir adım ötede zemzem diyarında, kılıçlar saltanat kurmuş. Nereye sallandığı bilinmeyen bir serap misali, sancak olmuş İslam diyarlarına. İçtikçe içesi, sarhoş olası geliyor, seccadeler her başa değdiğinde alınan zemzem tadının doyumsuzluğunda.

Merhamet yağar gönüllere

Dile gelmeyenler yağmurunda

Irmaklar kadar söz birikmiş

Aki-fer oluklarına… Kabaran sevgiler dudak aralamış, beklemekte söz sırasını. Çığlıklar yükselmekte semanın semazen dönüşlerinde. Bir Nemrut’tur şer’i harfler, zalimlerin zalim zalim kahkahalar salan yüzlerine. Besmele ile başlayan mühür basıldı, Firavun’un ordusunun karanlığa yürüyen rüyalarına. Girdi de çıkmıyor, düşlerindeki  kuytularından; sabahlara kadar feryat figan Ebabil sancıları bedenlerini didikleyen.

Tevhidden gökdelenler

Kuruldu âlemin kararan simasına

Helak oldu Şeddat’ın şehri

Lâl oldu dilleri mim’e bakarken fil askerlerinin… Yedi gece, yedi gündüz yaşandı sadece “LA” diyenlerinin memleketinde kıyamete değin. Ne kırk gün, ne de kırk gece çalmadı acı çalgılar, salınmadı bedevi kadınların soğuk bedenleri. Kara bulutların yüzleri bulandı aydınlığın ışığında. Bin ziya olmuştu kutup yıldızlarının; soğuk kadar sıcak, sıcak kadar ayaza göz kırpışları. Rüzgar yan gelip yatmadı insan gibi ve  fısıldadı “LA” diye.

Yer, gök ve arası “LA” dediler birlikte,

Hilkatın olduğu an, şehadet ağlıyordu,

Ağlayan şehadete “LA”

dediler birlikte… Tebessümler bırakmadı “LA” seslerinin geldiği memleketleri. Kahkahaları hüzün sofralarına meze edenlere, tokat gibi parladı ansızın. Gerçeklerin aynası aşka gam oldukça ve aşkı sardıkça adını sayılayan zamana “LA” dediler tarihçe. Peygamber kadar can olmak ve seni sevmek adına aşılan candan yolları; sen açtıkça, kapattı ademin aciz çocuklarının aklı. Yedi kere tesbih etti ve cana geldi tefekkür ettikçe.

Vahdi sevdalı gül çağının

beklenen şiarında,

Çöl sıcağında karalanan gözlerine

“Sin” kadar gölgeler indi… Bulut olup sarıldı, zulmün dağıttığı her yere, her gece. Çeçenya dağlarında acı kadar rahmete yakın oldu dualar “LA” dedikçe, Gazze oldu kan kırmızı zikirler, Kudüs kadar fikir oldu gölgeler. Ve cenneti düşlediler “LA” diyerek gün saya saya seyyidler.

Okunma Sayısı: 75
Kategori: Aysun GÜL

Yazarın Diğer Yazıları

Kalbin Keşfindeki Mucizevi İlaç: Nefis Terbiyesi

Allah ve onun dostlarıyla arasında öylesine mutmain bir ilişki vardı ki aklın şahadeti ve teslimiyeti...

İçin İçin İçimizi Kemiren Hatalarımız

Kendi hata ve yanlışlarımızı kabul etmeden yaşadığımız hayatın bir gün bütün kapılarını kapayacağını tahmin edemeyiz....

Dağ Eşkiyalığından Meclis Eşkiyalığına!

TBMM meclisinin kuruluş aşamalarının öncesi ve sonrasında neler yaşandığını, Kurtuluş savaşı tarihi yılları itibariyle hepimiz...

İnternet Sohbetleri Veba Gibi Sardı Toplumu

Sosyal yaşamın gözü kulağı olan aklımızın bizlere yetmediği zamanlar da olabiliyor. Yetin(e)mediğimiz beyin hücrelerimizde gişe...

Güneşin Saçlarına Yakamoz Değdi

Gün sezişleri İçgüdülerin ardından kalbe süzülen anların içtenliğinde. Sevgilinin gözlerine serilen bakışların güne saydırılan sarı...