Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Kendi Dünyamızda Yalnızlık

GÜLİSTAN
Zeki ORDU

01 Haziran 2020 00:00

Yorum Yapılmamış

Sohbeti sevmemiz belik konuşmayı sevmemizden kaynaklanıyor. Yazıya dökülmeyince konuşulduğu yerde kalıyor. Ve her söz o an için kıymet buluyor.
Sohbetin en güzel yanı dostlarla olmasından kaynaklanıyor. Şehrin kalabalıklarından kaçıp bir tenhada birkaç dostun konuşmalarına bir de çay kaşıklarının sesleri iştirak etmesi; havayı daha samimi hale getiriyor. İnsan yalnızlığı da sever, beraberliği de… Şehrin gürültüsünden bir

an uzaklaşıp asude bir mekân araması, kendisiyle baş başa olma isteğinden kaynaklanmaktadır. Çünkü ruhen ve bedenen yorulan insanın sükûneti seçmesi kadar tabiî bir şey olamaz. Ama bazen yalnızlık çözüm değildir. Çünkü derdine hemdert olacak birileri lâzımdır. En azından seni dinleyecek başkalarına ihtiyaç duyulur.
Dert anlatmak kadar dert dinletmek de maharet isteyen bir şeydir. Bir kere her şey herkese anlatılmaz. Çünkü sırdaş ve dost olarak bildiğin kişilerin de seni anlamaları lâzımdır. Samimi olmalıdır. Derdini dert, dostunu dost bilmelidir. Ve sana yardımcı olduğunun idraki içinde olmalıdır. Bilmelidir ki madem o benim dostum, madem o da beni dost kabul etti bunun gereğini yerine getirilmeli.
İnsan hiçbir derdi sıkıntısı olmasa dahi yarenlik etmeye ihtiyaç duyar. Yanında bir ses olsun ister. Yanındakinin samimi olmasını ister. Söylenenlerin söylendiği yerde kalmasını, sırlarının ortak olmasını ister. Konuşulanlar sıradan şeyler dahi olsa mahremiyetinin korunmasını ister. Değil mi ki sana söylüyor, seninle paylaşıyor bazı şeyleri o halde bedenen iki kişi olsanız dahi söz olarak tek kişi olmanız lazımdır. O zaman dost dostu arar ve birbirine faydası olur.
İkiden fazla kişinin bildiği şeylerde sır yoktur. Olamaz da.  Çok kişinin olduğu yerde fikirler de çoktur. Nezaket ve anlayış girer devreye o zaman. Hoşça vakit geçirirsiniz. Bu gibi hallerde bir çözüm değil, yarenlik öncelikli olur. Günün yorgunluğunu üzerinden atmak için…
Belki günümüzde en çok aranan ve en az bulunan şeydir dost. İnsan kime nasıl güvenir ki? Dışıyla içinin birbirine benzemediği o kadar kişi var ki? “Göründüğü gibi değilmiş” sözünün ne için söylendiğini bilmeyen yoktur. “Kalıbının adamı değilmiş” sözüne ne demeli? Belki de bu yüzden kişiler kendilerini bir yalnızlığa doğru itiyor, dertlerini içlerine dökmekten başka bir çare bulamıyorlar. Şairin:

“Derdimi ummâna döktüm âsûmâna inledim
Yâre de

Okunma Sayısı: 43
Kategori: Zeki ORDU

Yazarın Diğer Yazıları

Bir Kadın İntizamı (Terek)

Hanelerin olmazsa olmazlarından birisi daha… Bazı model değişikleri hesaba katılmazsa yapılışları birbirinin aynısıdır. Terekler ocaklığın...

Ünye’den Ünye’ye

Karadeniz’in şirin ilçelerinden biri. Geçmişten günümüze uzanan bir serüvenin kısa bir serencamı… Her şehir gibi...

Bir Zamanlar Çok Revaçtaydı: DESTAN

İster duygu sömürüsü densin, isterse gerçek. Destan adlı manzumenin bizlere katkısını göz ardı edemeyiz. Destan...

Katlanan Usta Metresi

Sıcacık bir yuva, bütün dönemlerde insanlığın vazgeçilmez ihtiyaçlarının başında gelir. Şayet barınabileceğiniz güvenli bir ortamınız...

Karalı ve Yaralı Çiçek

Belki bir arada sanırsınız onları. Kâh bir yol boyu, kâh uçsuz bucaksız bir merada. Yanından,...