Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Evvela Elveda

Emel YILMAZ

26 Şubat 2009 01:01

Yorum Yapılmamış

Yalnızlığımı seviyorum..Kendime kalmalarımı seviyorum. 8 yaşında küçük bir kız çocuğuyken de böyleydim yıllar sonra da yine aynıyım.El ayak çekilmelerini beklerim sabırsızlıkla..İçimde büyüttüğüm kocaman bir dünyam var benim..Sessizlik hüküm sürüp, kalabalığın tozları dağılınca etrafa; başlar benim yolculuğum..Kendime kalma zamanlarımdır artık.Ve başlar yağmurlar yağmaya…Islanır bütün sokaklarım..hüzün çakar bulutlarımdan..Usulca çekilirim kabuğuma..kendimi bana anlatan bir şarkı siler pasını kulaklarımın ve onlarca, yüzlerce kez aynı şarkıyı dinlerim o dar vakitlerde…

Yalnızlığımın melodisi, bazen haykıramadıklarımın içsesi..Sagopa ‘nın ”evvela elveda” parçası kabuğuma çekildiğim vakitlerin sessizce haykıran daimi misafiri…

yanlış nedir doğru nedir
yaşamın ikileminde yaşamak zorsa
herkes zor insan farkımız nedir
korkularımızdan korkmanın bilinçaltına in bakalım
orda biraz dur bakalım korku nedir

İşte tam bu noktada unuturum kendimi yağmurun altında…Üşür ellerim, ıslanır ayaklarım..Bütün sorular bilinçaltımda kapı kapı dolaşır..

raffine üstad vergisi bir hitabedir
kitabem oluşmakta ellerim yazmaktan virane
baş pervane döner aklım birkaç arşın havada
uçarken özlediklerim karada
çok atmışım söz verirken hayata

Ve sözün bittiği yerdeyimdir…susarım..susmak en büyük lüksüdür yalnızlığımın…bütün zamanları aynı anda çekerim dünyama…Çözülmesi imkansız bir soruyum kendime…

Okunma Sayısı: 180
Kategori: Emel ŞEN
Etiketler: ,

Yazarın Diğer Yazıları

Karma

Hüznü de neşeyi de ağırlar yüreğimiz…hep gülmek isterken takılır sancılar kalbimize ve bize en çok...

Hayal Bu Ya!…

Dostluklar güzel olunca, hayaller de bol oluyor… Ne zaman koyu bir sohbetin içine girsek biricik...

Bukalemun Hayaller

Kocaman bir heybem var yanımdan ayırmadığım… İçini kocaman kocaman hayaller ile doldurduğum… Benim sizden ne...

Sattım Gitti Bedavaya!!

Hayatın en geçimsiz olduğu vakitlerdeyim… Masal kahramanlarının eteklerine yapışıyorum… Ne Heide olmayı başarabiliyorum ne Sindrella…...

Kördüğüm

Biraz ağlamalıyım…herkes gibi bana da bahşedilen gözümün sellerini vura vura duvarlarıma yıkıp geçmeliyim… Dökülmeliyim sapır...