Hayat bir çerçeve içerisinde geçer. Yaşantına boş bir çerçeve ile başlarsın. Yaşantını o boş çerçeve içerisine ilmek ilmek işlersin. Dokursun halı misali. Renkli renksiz, en güzel ve en değerli motiflerle. Motifler büyüklerden, motifler okuduklarından ve motifler çevrenden.
Doldurmaya çalışırsın çerçeveni, unutursun çoğu zaman yaptıklarını fakat onlar yazılır bir kenara. Yazılanlar uçmaz boya kalemi ile yazılan gibi. Kalemle acı ve tatlı anılar karalanmıştır. Çerçevenin sağ alt kenarına, yarınlar için. Ders alırsan yaşamayabilirsin o anıları diye.
Çerçevede insani değerlerin yer aldığını bilmelisin. Bilmelisin o değerleri yaşaman gerektiğini. İsteklerine cevap bulacaksın, yaşadığın değerlerdeki.
Hayatına bir anlam katacak, çerçeve, genelde renkli. Renkli de olsa, pişmanlığın fayda vermediği anları yaşayacaksın. Hüzünlensen de çerçeve dışına çıkamayacaksın. Çerçeveni en iyi anılarla doldurmaya bakacaksın. Çerçevede boşluk kalmayacak. Kalmayacak boşluklar, şahsiyetten yana, onurlu davranacaksın ve emeğini koruyacaksın.
En iyisi olacaksın, hayat çerçevesinde, değerlerini asla göz ardı etmeyeceksin. Başkasının hayatı seninle kesim noktasında seni ilgilendirecek. Çünkü çerçeveden dışarıya taşmayacaksın.
Çerçevende seni sen olarak tanıyan, kabullenen herkese değer vereceksin. Çırpındığın suların duru veya bulanık hâlini yalnız sen bileceksin.
Çerçevede geçmişten aldığın dersleri geleceğe aktarmaya çalışacaksın. Çerçevende zor şartları geçirmeye saygılı olacaksın. Tarihin verdiği artı puanı almaya çalışacaksın. Çalışacaksın ki, güçlü olasın. Kendi çerçevende özgür olduğunu unutmayacaksın. Kimsenin kölesi olmadığını tüm insanlara göstereceksin.
İnsanları ezmek gibi bir düşünceye asla baş vurmayacaksın. Her dönemde bilgili ve başarılı olacaksın. Böylece şahsiyet kazanmış olacaksın.
Boş değil, denemelerin çok olduğu bir laboratuvar olacak çerçeven böylece büyük şahsiyet kazanacaktır.
