Bir parça toprak;
Öyle bir parça ki, insanın özgür olarak hareket edebildiği vatanımdan cüdayer. Böyle bir yerde “Benim” diyebiliyor ve şahsiyet kazanabiliyorsun. Kimliğine sahip çıkıyor ve onu koruyabiliyorsun. Ekiyor, biçiyor ve üretiyorsun. Bu çalışmalarından dolayı da kazanıyor ve aile birliğini sağlıyorsun.
Bir parça toprak,
Vatan bütünlüğünde öyle bir parça toprak ki, uğruna canların ve de kanların feda edildiği, soluk alınan ve gülerek bakılan yer. İman ve inanç yönüyle ahlakın yeşerdiği yer. İnanmışlığın sağlık bulduğu bu yerde, büyüğe saygı ve küçüğe sevginin gücümüzle en üst değerde tutulduğu yer.
Böyle bir toprak parçası, geleceğe umutların hayat bulduğu bir değerdir. Bu değerlerdir ki, hayallere zemin hazırlarken, geleceğin mührü de vurulmuş olur.
Geleceğin mührü, yaratana kul olabilme anlayışında kılcallardaki asil kandır. Bu asalet duygusal hareketler içinde geçerlidir.
Mehmet Akif, “Canı cananı ve bütün malımı alsa da Hüda etmese beni tek vatanımdan cüda.” Der.
Bir parça toprak, yaşama arzusunun tayin edildiği, mevsimlerin yaşandığı böyle yerlerde güzellikler sağlık bulur. Bahar gelir yeşerir toprak. Yaz olur olgunlaşır meyve. Kuşlar özgürce öter, tohumların üstünde. Onlar da özlem duyar, o bir parça toprağa.
Bir parça da olsa, böyle bir parçaya Türk Milleti sahip çıkar. Toprağa ayak basan herkesin bu yer ve zemini sahiplenmesi gerekir. O topraklar istemez haini, pis insanları ve uğruna canını feda edemeyecekleri.
Uğruna canı feda olunan topraklar milletin namusudur. Satılamaz ve üzerine yabancılar tahakküm kuramaz. O bir parça toprak, haçlı ruhunun ayaklarının basacağı yer ve zemin olamaz.
Bir parça toprak, şehit kanıyla sulanmış, hayat bulmuş ve adına, “Vatan” denmiştir.
Hüda etmesin beni vatanımdan cüda.
Hasan TANRIVERDİ
