Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Bayram Şekerleriniz Düşlerimden Hediye

Emel YILMAZ

30 Eylül 2008 00:04

Yorum Yapılmamış

Emel ŞEN

UÇUKKAÇIK

Sahi bayram geliyor değil mi? Hani çocukken görmemişler gibi saldırdığımız şekerlerin bayramı! Çocukların bayramı. Umudun, saflığın bayramı.  Değerlerimizin bayramı. Aslında hiç içimden gelmiyor bir bayram yazısı yazmak; çünkü o heyecanı ben yıllar öncesinde ranzalı yatağımın üst katında yastığımın altında bıraktım. Gıcır pabuçlarımın rugan suretinde bıraktım, bayramlık elbisemin askısına astım çocuk sevinçlerimi. O gün bugündür orada yaşatılmayı bekliyorlar.

Ben orada mıyım?
Sahi ben nerdeyim!?
Yetişkinlerin binmesinin yasak olduğu

bir salıncakta; garip, anlamsız hallerimin nakaratlarında sallanıp duruyorum..
Çözemediğim en kazık sorulara kafa yoruyorum…
İçi başka dışı başka beşerileri tanımakla, ikisi arasındaki en az 10 farkı ayırmakla ömür geçiriyorum
Ben küçük bir kız çocuğunu arıyorum!
Babaanne dualarıyla büyüyen
Ay ile sohbet eden; güneşi eteklerinde gezdiren o sarı saçlı kız çocuğunu arıyorum
BEN ŞEKERLERİMİ İSTİYORUM
Benden çalınanları değil
Bana verilenleri istiyorum…
Fonda yağmur sesi var…içimde kopan binlerce fırtına ve boğazıma asılmış sorular….?
Sahi siz kim-di-niz!
SİZİN ŞEKERLERİNİZ KİMLERİN ELLERİNDE….
Tadı da kalmadı adı da!
Bu bayram sabahı şekerleriniz benim çocuk düşlerimden armağan olsun sizlere…
Tadı da gerçek Adı da..
Emelsen’in çocuk düşlerinden hediye….                                             

Okunma Sayısı: 181
Kategori: Emel ŞEN

Yazarın Diğer Yazıları

Karma

Hüznü de neşeyi de ağırlar yüreğimiz…hep gülmek isterken takılır sancılar kalbimize ve bize en çok...

Hayal Bu Ya!…

Dostluklar güzel olunca, hayaller de bol oluyor… Ne zaman koyu bir sohbetin içine girsek biricik...

Bukalemun Hayaller

Kocaman bir heybem var yanımdan ayırmadığım… İçini kocaman kocaman hayaller ile doldurduğum… Benim sizden ne...

Sattım Gitti Bedavaya!!

Hayatın en geçimsiz olduğu vakitlerdeyim… Masal kahramanlarının eteklerine yapışıyorum… Ne Heide olmayı başarabiliyorum ne Sindrella…...

Kördüğüm

Biraz ağlamalıyım…herkes gibi bana da bahşedilen gözümün sellerini vura vura duvarlarıma yıkıp geçmeliyim… Dökülmeliyim sapır...