Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Baba ve Umutları

sukranaydogan

05 Ağustos 2010 00:02

4 Yorum

Bazen yalnız bir ruhun çırpınışları gibi içimdeki bu tuhaf kaygı. Neden olduğunu bilmediğim meçhul bir geleceğin köhnesindeyim.

Yaprak yaprak dökülüyor sanki zaman, geçmişin güzel anılarından. Önümde bir bilmece var çözümsüz, soldan sağa dolaşıyor kaygılı bakışlarım. Hangi kelimede doğruyu bulacağım, hangi harfi yukardan aşağıya koyacağım.

Giderek daralıyor sokaklar, çaresizlik çarelerimi alıp götürmüş. Kaç can bakmakta ellerime umutla, kaç hayatı ben kurtaracağım. Kendi yarınlarımdan bu kadar ümitsizken, onlara hangi geleceği bağışlayacağım. Çırpınıyorum üç beş kuruşla geçirmek için günün ihtiyaçlarını, yokluktan aş yaratmak için canlarıma. Oysa nasılda bunalıyor daralıyorum, yüzümde o sahte gülümseme ve avuntularımla. Küçük bir kızın mahzun bakışlarında vitrindeki mavi elbise ve küçük bir oğlan çocuğu gözleri şu oyuncak araba. Ah görmek istemiyorum çaresizliğimi bu bakışlarda, benim kavgam hala ayın sonuyla başında.

Bir mucize olsa keşke birden sihirli bir değnek, veya bir peri kızı iste benden üç dilek. Hayal bu ya dalıyor gözlerim, şimdi kendi hülyalarımın yalancı tesellisindeyim. Belki bir piyango bileti, acaba talih bize güler mi?
Bu günün gamını yarına taşıyarak, daralmışım ruhumda kendime acıyarak. Sessizce Uzaklaşıyor gölgem evimin uzağına,önümde kocaman bir çukur düşmemek için borç tuzağına.
Kimden yardım istemeli, kim duyacak şimdi sesimizi? Geçinmeyi bilemezken, geçim derdine saldılar bizi. Her gün yeni bir acaba ile başlamak, her gün değişecek bir şeyler ummak.

Ne zormuş, ne zorluymuş böyle biçare çırpınmak hayat denizinde. Kalbimdeki sevgileri nasıl koruyacağım, onlara yokluğu nasıl anlatacağım? Küçük yüreklerindeki heves, heyecan, nasıl yıkmadan gönüllerindeki sırça kaleleri, nasıl koruyacağım şimdi goncadaki o gülleri. Ben insanım, babayım onların gözünde sığınacak liman belki de kahramanım. Oysa içimdeki feryadı bilmiyor ki; seslenmeyi  denesem  de kulak vermiyor hiç kimse. Yinede inatla yaşıyor, yaşatıyorum; tükenmeyen umutlarımı yarına bırakıyorum. Al kalbimi hayalimdeki dilek perisi, bak göreceksin orda tüm dileklerimi. İstediğim sadece insan gibi, insanca yaşamak bu dünyada. Geleceği karanlıktan çıkarıp, güneşi bırakmak yavrularıma.

Gönül ister ki hepimizin geleceği aydınlık, bu günden yarınlara umuda yolculuk olsun.. .

Okunma Sayısı: 198

Yazarın Diğer Yazıları

Cevabı Olmayan Sorulara Verilecek Cevap Tektir!

Başlangıcı olmayan garip bir yoldayız, görmediğimiz bir el sırtımızda bizi iten. Gözlerimize mil çekilmiş sanki,...

Nef’s Hakimiyeti

Sevgili okurlar Mübarek Ramazan’a girmek üzere olduğumuz şu günlerde, İnsanı yaşadığı her yaşta etkileyen, ömrü...

Yazıya Yapılan Yorumlar

  1. Çapar Kanat dedi ki:

    Yazınızı okudum.Tebrikler
    Saygılarımızla
    Çapar Kanat
    Çiftçi-Çiğ Süt Üreticisi

  2. sukranaydogan dedi ki:

    Teşekkür ederim efendim saygı ve selam bizden..

  3. Adnan Çağ dedi ki:

    N e güzel sözler bunlar.Cümleler ne kadar anlamli.Yürekten kutlarim

  4. Dr. Ahmet FİDAN dedi ki:

    Sevgili Şükran Hanım,
    Aramıza hoşgeldiniz. Sayın Sevgili Emine Pişiren Hanımefendi ve sizin gibi gönül dostu arkadaşları gazetemize büyük sinerji oluşturacaksınız.

    Zaten http://www.edebiyatgalerisi.net sitesi http://www.bilgiagi.net gazetemizin hem çözüm ortağı hem de kardeş kuruluşudur. Bir yandan da http://www.siirimindili.com sitelerimiz güç birliğiyle Türk dünyasına ve bütün dünyaya nezih ve kaliteli eserler vermeye devam edecek, hep birlikte çok daha güzel başarılara imza atacağız.

    Size hoşgeldin diyoruz. Güzel yazılarınızla aramızda bulunmanızdan mutlu olduğumuzu bildirmek isteriz.
    Sevgi ve ışıkla.

Yorum Yazın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.