Memleketimden İnsan Manzaraları 564
DOĞMAK ÜZERE GÜNEŞ
17 yıldır iki ayda bir çıkan GÜNCEL SANAT adlı bir dergi olduğunu bilirsiniz mutlaka. Abonesi olduğum derginin bu hafta bana ulaşan 101. sayısında güzel öyküler ve şiirler yer almış yine. O şiirlerden birinin adı “Doğmak Üzere Güneş”… Bu haftaki söyleşimin başlığını ödünç aldım oradan.
Oldu olacak, asıl konuya geçmeden, sizin için seçtiğim birkaç dize okuyalım o şiirden:
korkmuyorum karanlıktan
korkmuyorum geceden
biliyorum ki artık
ha şimdi ha birazdan
doğacak çünkü güneş
karanlığı def edip
ülkemizi ışığa
boğacak çünkü güneş!
“Yazarı kim?” mi dediniz? Kusura bakmayın, söylemeyeceğim. Çok merak ediyorsanız, açar dergiyi bakar, üstelik uzunca olan şiirin tümünü okursunuz.
***
Üç haftadır kızım “Dilem Gözde’nin Güncesi”nden verdiğim örnekleri sevip sevmediğinizi bilemiyorum. Birkaç dosttan çok olumlu iletiler geldiğine göre devam edeceğim:
ALKIŞLAR, ALKIŞLAR, ALKIŞLAR!..
Hafta içi her gün babamla birlikte öğleden sonraları annemin müdür yardımcısı olarak görev yaptığı Bakırköy Kız Meslek Lisesine gidiyordum ya! Ismarlanan çayları içer içmez, “Haydi Dilem!” derdi babam. Nereye mi?
Okulun bir piyanosu vardı. Müzik öğretmeni Ali Bey; “Piyano ile işim yok benim bu sıra. İstediğiniz zaman gelip çalışın.” diyerek babama vermişti anahtarını. Piyano okulun konferans salonunun sahnesindeydi. Babamla birlikte doğru oraya… Piyanonun kilidini anahtarla açıp kapağını kaldırırdı babam. Sonra sahnenin ortasına gelip bomboş salona doğru dönerek:
“Sayın müzikseverler, değerli konuklarımız;
Şimdi sizlere ülkemizin çok yetenekli bir sanatçısını sunacağım. Karşınızda sevgili piyanistimiz Dilem Gözde Erkan…” deyip kenara çekilirdi.
Ben saklandığım köşeden sahnenin ortasına gelir, güya salonu hınca hınç doldurmuş izleyenleri eğilerek selamlardım. “Bravo, bıravo!..” diye coşkuyla bağırarak alkış tutardı babam. Uzun süren alkışlar bitince, ben piyanoya doğru kıvançla yürürken, babam da sahne ortasına gelip:
“Ünlü sanatçımız Dilem Gözde Erkan bugün sizlere Mozart’ın çok sevilen bir bestesini seslendirecek.” deyip sahneden inerek ön sıradaki koltuklardan birine otururdu.
Bir oyun olduğunu bilirdim bunun. Ama sanki oyun değil de gerçekmiş gibi gelirdi bana. Sanki salon dolu, sanki binlerce göz beni izliyormuş gibi düşünürdüm. Dolayısıyla bugün bana oyuncak gibi gelen küçük piyano alıştırmalarımı özene bezene çalardım. Her parça bitince bir alkış tuttururdu babam. Bir değil sanki bin kişi alkışlıyormuş gibi mutlu olurdum.
Genç piyanist Dilem Gözde alkışlarla çıktığı sahneden alkışlarla inerdi yine!
SEVDİĞİM İLK ŞİİR
Bakırköy Kız Meslek Lisesindeki bu oyunumuz ne kadar sürerdi bilmem. Kimi zaman yeni bölümler eklerdik. Sözgelişi yine sahnenin ortasına gelen babam:
“Sayın Konuklarımız;
Büyülü parmaklarıyla ruhumuzu okşayan sevgili piyanistimiz Dilem Gözde Erkan, şimdi de güzel bir şiir okuyacak bizlere.” deyip sahneyi bana bırakırdı yine.
Gizlendiğim perdenin arkasından çıkıp sahnenin ön ortasına gelerek boş koltuklarda beni çılgınca alkışlayanları gülümseyerek selamladıktan sonra:
“Sevgili İzleyenlerim;
Şimdi sizlere Âdil Turan’ın çok sevdiğim Türkiye adlı şiirini sunacağım.” dedikten sonra birkaç saniye durur, sanki herkesin beni dinlemeye hazır olup olmadığını gözlerimle tüm salonu tarayarak kontrol ettikten sonra duruşumu şiire göre ayarlar, sonra başlardım okumaya:
TÜRKİYE
Vurulmuşum toprağına, taşına
Yerde gezen, gökte uçan kuşuna
Baharına, yazına, kara kışına
Vurulmuşum!..
Eli kalem, eli kazma, eli kürek tutan
Yüzü toprak kokan
Sınırlarında omuz omuza yatan
İnsanlarına…
Benim iyi yürekli kardeşlerim
Hep senin dostlarındır
Benim çiğdem kokulu memleketim!
Sevdiğim bu şiiri ezberlemiştim. Sondan ikinci dizedeki “senin” ve son dizedeki “çiğdem” sözcüklerini özellikle vurgulu söylerdim.
Şiir biter bitmez çekip gitmez, beni alkışlamak nezaketini gösteren izleyicilerimi ben de kibarca selamlardım.
Biz geldiğimizde bomboş olan salon, nasıl oluyorsa, ben piyano çalıp şiir okurken, dopdolu oluveriyordu!
Dergi okumayı sevenler için:
GÜNCEL SANAT, Kültür Sanat Edebiyat Dergisi, 17. Yıl, Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü: Arslan BAYIR
Yazışma: P.K. 66 Alanya/Antalya, alanyaguncel@gmail.com Tel: 0532 409 45 21
Hüseyin ERKAN
0535 371 74 83
huseyinerkan@dilemyayinevi.com.tr
