Hasan TANRIVERDİ

Sabahın esintisine çimene çıktı. Elma ağacının dibine geçti ve uzanmak istedi. Hanımı, sabah soğuğunu içine çekme, zaten rahatsızsın. Hastane kapılarında...

Yavru kısa mesafeli uçuş denemelerini yaptı ve yuvasına geldi. Fakat elmanın dalına, hafifte olsa çarptı. Kırmızı gül şaşkındı, pembe de...

Görme ve işitme yeteneğimi kısmen kaybettim. Sokağa değnekle çıkabiliyorum. Saçlarım döküldü ve dökülmeyeni de ağardı. Sırtım durduk yere kamburlaştı. Omuzlarım...

Hayatın oyunu, tebessümle anlamlı, rolden ibaretti. Sahnedeki gösteri, yeni kelimelerle daha karmaşık hale getiriliyordu. Hayatın rolü. Sahneden kimi pes edip...

Beyaz kartın, ardındaki hikâyeyi anlamak için fotoğrafçıda, kartları elimden bırakmadım. Hayallerimi sıraladım. Rüyadaki gibiydim. Okulun son haftasıydı. O gün fotoğraf...

İçi parçalanıyor, soluğu alev gibi çıkıyordu. “İyi kötü evimiz, çatı altındayız,” diyebildi. Büyük yıkım yemiş bir depremzedenin davranışı gözler önündeydi....

“Hep kül oldu, her yanımız hep kül oldu,” küle döndük. TV sunucusu soruyor ve köyün yaşlı teyzesi; yandık, kül olduk,...

Hakan, yüksek lisans için yurt dışından kabul almıştı…” Baba haberi öğrendiğinde, şehir kulübündeydi. Ayağa dikildi, ellerini kaldırdı ve çaylarınız benden,”...

Parkta oturmuş, “kaleme sarıldım” diye bağırıyordu. Elindeki kâğıdı havaya kaldırmış ve kaleme sarıldım, dilekçeyi yazdım. Dilekçeyi. Bir satır değil, bir...

Aile, çocuklarına düşkündü. Köy yerinde adları” hayal ailesine” çıkmıştı. Çünkü ana ve baba, çocuklarının her birini farklı ülkelere gönderme hayalini...

Şatonun taşları özeldi. Oymaları ve kabartmaları hayvan ve çiçek motifliydi. Figürler belli ki değerli ustaların elinden çıkmıştı. Bu desenleriyle özel...

Üzeyir, ev ve bahçe arasında mekik dokur, bahçenin ekim işlerinde çalışırdı. Ana ve babadan istenmeyen olayların gerçekleştiğini duyardı. Hassastı, içinde...

Hikayemiz, Marmara kıyısında başlayacaktı. Amacımız, temiz suya açılmaktı. İçimizde deniz ve kayık görmemiş, arkadaş bile vardı. Ona göre, denizin kıyısıyla...

Mangalımız Dedemizden emanetti. Bakırdan yapılmıştı. Geniş, derince ve iki kulpluydu. Mangal bizim için ızgara, demekti. İçinde külüyle hazır duruyordu. Balıktan...

Dere, doğaya can suyu olmalıdır… Su yerinde durmaz, akar ve akardı. Akar, parıldar ve taşlarda çağlardı. Dere, sanki vadinin mimarıydı....