Her Aşka,
Eğer her Aşık,
Bir anne, bir baba merhametiyle, şefkatiyle, yüreğinin yumuşaklığıyla, çıkarsızca bakıp sahip çıkarsa,
Yabanıllıktan uzak, bir nimet, bir armağan, yüreğinin emaneti gibi kucaklayıp, inanıp,
Her şeye rağmen, kusurlara, eksikliklere, hatalara takılmayıp, hoşgörülü olup, bir aile gibi himayesine alıp kollayıp, korunursa,
İçinden biriymiş gibi benimsenirse,
Uyumlu bir ahenkle devam eder,
Sevgimiz, Aşkımız daima solmayan bir mücevher gibi parıldar…
Yabanıl, elin adamı, elin Kadını diye bakarsan,
Tabii ki ölümsüz aşkı elde edemezsin, geçici olur…
Sonrada hayıflanıp, ‘’ nerde o eski aşklar
Leyla’lar Mecnun’lar, Ferhat’lar Şirin’ler ‘’ dersin…
Kararlı, cesaretli, gerçek, ölümsüz bir aşkla yol alıp,
Allah’ı ve aşkını bütünüyle içine alırsan, onu sevdiğini daha iyi anlar,
Allah’a bir insanın içinden kolay ulaşabildiğini anlarsın…
Aşkta çok daha net olursun ve ona teslim olursun.
Yoksa diğer şekilde daha çetin yollardan geçersin, belkide ömrün yetmez…
O yüzdendir ki, Allah bize aşkı armağan etmiş, onu daha iyi anlayabilmemiz için bir vesiledir…
Neden, her seven, sevilenin ayrı, özel bir Aşk masalı olmasın ki ?
İnandıktan ve Ölümsüzce sevdikten sonra…
Nurten İyem
23.09.2012
