Evet, en mutlu olduğunuz an ne zamandır?
Ya evlendiğiniz andır, ya okul bitirdiğiniz andır, ya çoluk-çocuğa karıştığımız andır veya benzerleridir.
Ben böyle büyük mutluluklardan değil, günlük olarak yaşadığımız nisbeten küçük mutluluklardan söz ediyorum.
Sizleri bilmem ama biz basın mensupları için günlük mutluluklarımızın arasında yaptığımız bir haberin dikkat çekip, ses getirmesidir şüphesiz.
Gördüğünüz bir olumsuzluğu, fotoğraflayarak, haberini yaparak kamuoyunun gündemine getirirsiniz.
Bu haber ilgili kuruluşların dikkatini çekip de, yaptığınız haberde yer alan olumsuzlukların giderilmesine yönelik bir çaba ve çalışma sergilenirse, yaşadığınız mutluluğun keyfine doyum olmaz.
Demek ki, yaptığınız haberle amacınıza ulaşmış, ilgililerin dikkatini çekmeyi başarmış, bir anlamda yaraya melhem olmuşsunuzdur.
Zaten basının görevi de bir anlamda bu değil midir? İnsan yaşamını etkileyen olumsuzlukları ortaya çıkarıp, değiştirilmesine yönelik çaba sarfedilmesini sağlamak, bunu yaparken de kamu yararını ön planda tutmak…
Ve bunda da başarıya ulaşınca, yaşadığınız mutluluğun tadına da doya doya varıyorsunuz…
……………………….
Bayram öncesiydi… Hani bazı romanlarda yer alır ya “Telefonun zili acı acı çaldı…” diye!..
Aksine bizim telefonun zili de sanki özlemle beklediğimiz bir müzik nağmesi gibiydi adeta…
“Alo!..” dediğimizde, karşımızda Bandırma İlçe Milli Eğitim Müdür Yardımcısı Ali İncir’in sesini duyduk. İncir, biraz buruk, biraz da gururlu bir ses tonuyla önce hal-hatır sorduktan sonra asıl konuya geçti;
“Cihan bey, sizleri Çalışkanlar İlköğretim Okuluna bekliyoruz… Orasını Kaymakam beyin talimatıyla son derece güzel bir mekana dönüştürdük. Özellikle de sizlerin görmesini istiyoruz” diyordu İncir.
Büyük bir memnuniyetle kabul ettik.
Öyle ya, olumsuzluğu kamuoyuna yansıttığımız gibi, yapılan olumlu değişiklikleri de aynı ilke ve duygular içerisinde yine haber yapıp, kamuoyuna yansıtmak asıl görevlerimiz arasındaydı.
Üstelik, yaptığımız haberden, yazdığımız yorumdan sonra, devletin yetkilileri sorunun üstüne gidip, çözüme kavuşturuyorlarsa, böyle bir haberi hani deyim yerindeyse göbek ata ata yapardık. Bundan daha mutluluk verici, gururlandırıcı bir haber olabilir miydi?
Yalnız, bayram öncesi insanlarımızın bayram telaşı içerisinde haberin dikkatlerden kaçabileceğini düşünerek, bu haberin yapılmasını bayram sonrasına sarkmasını karşılıklı olarak kabullendik.
Ve, işte bir kez daha manşetlerimize aldığımız, ama bu kez olumlu bir şekilde verdiğimiz Çalışkanlar İlköğretim Okulu’nun son halini, bir kez daha sizlerle paylaşmanın mutluluğunu yaşıyoruz.
Haberimizin ses getirmesinin yanı sıra, ilgililerin duyarsız kalmayıp da, devlet adamı bilinci ile olaya yaklaşıp, çözüme kavuşturmalarından dolayı da, hem teşekkür ediyoruz, hem de kamu adına takdirlerimizi sunuyoruz.
Tabii ki, bugüne kadar dile getirdiğimiz sorunlar arasında az da olsa yetkililerin ilgisini çekip de, çözüme kavuşturulan bu konuların bizlerde yarattığı mesleki duyguyu da yaşıyoruz. Sonra da, “Ahhh, keşke her yetkili, üzerine düşen bu sorumluluğunu bilinçli bir şekilde yerine getirse de, bizler de bir an önce refahı yüksek ülkeler seviyesine gelsek” diye iç geçiriyoruz.
İnşallah bir gün bunlar da gerçekleşir. Bizler, yine bu küçük mutlulukların peşinde koşacağız tabii ki…
