Dünya’da 105 elementin varlığını bilmekteyiz. Bizlerin yaş kuşağı liseyi bitirdikten sonra zaman zaman gazetelerde yeni elementlerin bulunduğunu duyardı. Bu 105 elemnetin bir kaçını sayacak olursak; elementler,demir ,bakır ,aliminyum, kobalt, sodyum,potasyum,kükürt,argon…. gibi maddelerdir. Siyanür gibi zehirli maddeler de bileşiklerdendir.
Şehir şebeklerinin deposu olan barajlarda ,ambalajlı suların kaynaklarında tabiattak tüm elementlerden ve bileşiklerden tamamı veya bir kısmı değişik oranlarda bulunur.
İçilebilir suyun içerisinde elementlerden ,bileşiklerden ,organik ve inorganik maddelerden hangi oranlardan en fazla neler bulunabileceğini WHO (Dünya Sağlık Örgütü) tayin eder. Ülkelerin WHO’nun koyduğu değerlerden yukarısında bir değerle içme suyunu tüketicilerine sunmaları yasaklanmıştır. İşte WHO son yirmi yılda bu değerleri yükseltmekle hükümetlerin, büyükşehir belediyelerinin işlerini kolaylaştırmış olmaktadır. Bunda da gerekçe olarak Dünya’daki içme suyu kaynaklarının azaldığını göstermektedir.
Pınar olarak bildiğimiz sular ,hiçbir motorlu pompa kullanılmaksızın yeryüzüne çıkan sulardır. Bu sulara ‘’Kaynak suları’’ denmektedir. 1990 öncesi yönetmeliklerde bu kaynak sularının sertliği en fazla 10 (on ) olarak kabul edilemkte ve içinde siyanür gibi zehirli maddeler yok ise şişelenmesine izin verilmekteydi. Şimdilerde kaynak suyun tarifi değişti. Sertliği 20 yi bulan sularda kaynak suyu kabul edilmeye başlandı. Suyun ambalajlanma yönetmeliğinde sertliği 20’yi aşmayan ama yer altından motopomp ile çıkarılan sulara da izin verildi. Hatta yerin altından motopompla çıkarılıpta sertliği 20 yi geçen suların reverse osmosis yöntemi ile veya reçine yöntemi ile sertliğinin 20’nin altına düşen sularada ambalajlanma izni verildi.
Bizim tüketici olarak görüşümüz: Reverse osmosis, reçine yöntemi ile suyun sertliğinin düşürülerek piyasaya sunulmasının karşısındayız. Çünkü bu sular kaynak suyu imajı ile satılmaktadır. Bu imajın kırılması için bu sistemlerle üretilen su ambalajlarının üzerine << kaynak suyu değildir>> ,veya << Reverse osmosis>> veya << reçine yöntemi ile>> ,veya <<karbon filitre >> ile üretilmiştir yazılarının okunaklı bir biçimde yazılması şartı getirilerek tüketicilerin aldatılmasının önüne geçilmelidir.
Reverse osmosis yöntemi ve reçine sistemi ile suyun sertliğin 0( sıfır)a getirilmesi suyun içinde az da olsa yararlı elementlerin alınmasına mani olunduğundan o su yararsız hale getirilmiş olmaktadır. Aküye konulan saf sular gibi sıfır sular susuzluğu gidermekle beraber sudaki az da olsa gerekli olan elementleri ortadan kaldırılmış olmaktadır. Evet ,akülere koyacağımız sular ,böbrek diyaliz makinalarının ihtiyacı olan sular, sanayiinin ihtiyacı olan sıfır sular reverse osmosis sisteminden üretilen sular olmak zorundadır. Ama ambalajlı içme sularında reverse osmosis, reçine sistemi ile üretilme yöntemine izin verilmemelidir. Reverse Osmosis denilen sistem mikron denilecek gözeneklere sahip ,çok yüksek basınçla suyun geçirilebilip içindeki tüm elementlerin alınarak arıtma teknolojisidir. Reçine sistem ise suyun içindeki sertliği fazlalaştıran kalsiyumu alan bir filitrleme sistemidir. Çocuklarımızın ,gençlerimizin içeceği sularda kalsiyumun belirli oranlarda bulunması elzemdir. Böbrek hastalarımızın, yaşlılarımızın içeceği suların % 10 sertliğini geçmeyen ama gerçek kaynak suyu olması elzemdir. Bizde para veriyor ,ambalajlı su alıyor isek gerçek kaynak suyu olmasına dikkat etmeliyiz.Ambalajlı suyun ambalajı üzerinde üretildikten sonraki değerlerin yanısıra hiç bir müdahale olmadan elde edilen analiz değerlerinin de yazması zorunlu hale getirilecek düzenlemeler yapılmalıdır.
Gerçek kaynak suyuna mı ,yoksa kaynak suyu zannettiklerimize mi para veriyoruz bunu bilmek zorundayız.
İçtiğimiz ambalajlı suyun ne olduğunu sorgulamadan içiyor isek beğenmediğimiz şehir şebeke suyunun kabahati nedir ? Geçtiğimiz yıl musluklardan akan sarı su mu ? Şimdi o gerçek rengine döndü.
