Şiirimizin, edebiyatımızın usta kalemlerinden, rahmetli Ahmet Tufan Şentürk ağabeyimizin yazdıkları, yayınladıkları hep güçlülük, kalıcılık içindeydi.
Bugün bu görüşlerimizin doğruluğunu görüyor ve yaşıyoruz.
Ahmet Tufan Şentürk hocanın iki şiiri var bugünkü yazımın gündeminde.
İlk şiirin adı 1944 yılında kaleme alınmış “Yollarım gurbetten gurbete benim” adının taşıyıcısı, başlığının getiricisi.
Beş ayrı dörtlükten meydana gelen anılan şiirin iki dörtlüğü efendim:
Yıllar gelip geçti bak bir gün gibi,
Her şey hatırımda sanki dün gibi,
Ucu bulunmayan kör düğüm gibi,
Yollarım gurbetten gurbete benim.
Beddua etmişler, gülme demişler,
Sürün dizin dizin, ölme demişler,
Gittiğin yollardan gelme, demişler,
Yollarım gurbetten, gurbete benim.
Bu şiirde, görüldüğü gibi hüzün var, kırgınlık var, yaz ve kış yolların kapalı oluşundaki imkânsızlıklar var.
Başkalarının sılaya döndüğünü gördükçe, kendisinin gidemeyişi karşısındaki burukluklar var Ahmet Tufan Şentürk hocanın.
İkinci Ahmet Tufan Şentürk şiiri 06 Ağustos 2001 tarihinde kaleme alınan “Sen iste kurban olayım” başlıklı şiir sütunumuzda yeralan. Bu şiir dört ayrı bölümden oluşuyor.
İlk iki mısrası: “Sokaklara gölgen düşmüş/Güneşe kurban olayım” şeklinde başlıyor.
Sonra iki bölümündeki Ahmet Tufan Şentürk duyguları efendim:
Dağılmış tel tel saçların,
Yay gibi hilal kaşların,
Elin, dilin, bakışların,
Yanan benim, yakan sensin,
Ateşe kurban olayım..
Gece yıldız gündüz güneş,
Yazın rüzgâr, kışın ateş,
Canımın içindeki can,
Damarımda dolaşan kan,
Sen iste kurban olayım
