Yazar Portal | Turkiye'nin Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Kadınlarımız

Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN

03 Ağustos 2010 00:01

14 Yorum

Geçtiğimiz Pazar günü, gazetemi aldım elime bir yandan kahvemi içerken, bir yandan da okudum. Orada bir haber çarptı gözüme, Adana’lı Şükran’ın öyküsü.

Yedi çocuklu bir ailenin kızıymış Şükran hiç okutulmamış ama hep içinde yara olmuş, yıllar sonra içindeki azimle dışarıdan liseyi bitirip üniversite sınavlarına girmiş ve sonuç büyük başarı. Şimdi yaşı 39 olmasına rağmen o hiç yılmamış ve hayallerinin peşinden gitmiş. Çok etkilendim, aklıma kadınlarımız geldi ve bu sefer onlar için aldım elime kalemimi…

İnsan bazı zamanlar fark etmez etrafında olup bitenleri, tabularını yıkamaz korkar, beklide içinden yıkmak gelir fakat bunu başarmak için yeterli gücü bulamaz kendinde. İşte bizler çağdaş Türkiye Cumhuriyet’inin kadınları olarak bizler gibi şanslı olmayanlarımızı fark etmemiz gerekir.

Kadınlarımız bu Cumhuriyet’in ve Türkiye’mizin kadınları. Her zaman cesaretli, her zaman elinden geldiğince güçlü olmaya çalışan kadınlarımız. İçlerindeki dolup taşmış feryatlarını kendilerince yaşamaya çalışan ve bağırmak için diğerleri gibi şanslı olmayan kadınlarımız. Erkek egemenliğinde sindirilmiş, susturulmuş, görevleri sadece doğurmak olan hiçbir eğitim hakkının tanınmadığı kadınlarımız.  Bıraksalar içlerinden ne cevherlerin çıkacağını kim bilebilir?

Kadın 15’nde ince bir çiçek tomurcuğu gibi yeşermiş, büyük hayalleri varken kendini birden koca yatağında bulan, nazik bedeninde büyük yaralar açılmış kadın. Korkarak bekleyen,  geleceği üç beş liraya satılmış, bundan sonra kurallara uyup görevlerini yerine getirmek için esir kampına sokulmuş kadın. Ruhunda oluşan çukurların fark edilmesini bekleyen, derdini anlatmak isteyen, dinlemek yerine dayağı yedikten sonra kocasına hizmet eden kadın.

Halbuki onun hayalleri öyle miydi?

O elinde kitabı, defteri, kalemi koşmak isterdi, saçlarını gelin tacıyla değil küçük tokalarıyla süslemek isterdi, sırtında gelinlik değil önlüğü olsun isterdi. Ama bunu görecek ne bir baba, ne de bir ağabey vardı etrafında. Anne zaten mağdur, eli kolu bağlı gönlünden geçse de kızının kendine benzememesi, maalesef söz hakkı bile olmadığından susan kadere razı olan kadındır.

Böyle kadınlar gördüm, özellikle Güneydoğu’da ki gezimde ellerinde sepetleri, sırtında ve karnında ki yükler, ne kadar zorlansa da eve yetişmeye çalışan üzerinde beklide istemeden giydiği urbası. Sohbet esnasında hepsinin gözlerinde ki ışıltıyı fark ettim, biraz irdelesen hiç birinin bu hayatlarından memnun olmadığını anladım. Baştan oranın kadını gibi konuşsalar da biraz yakınlık gördüklerinde çözülen kadınlar.

Bu gezimde bir diyaloğu aktarmak isterim…

“Abla kaç yaşındasın”

“32”

Kendisi 25 olup çok çabuk çöktüğünden benden daha büyük duruyordu. Tabi ki şaşırdı.

“Gerçek mi? Hiç göstermiyorsun.”

“Kaç senelik evlisiniz? “

“9 senelik, sen evli misin? Peki”

“Evliyim burada 25’inda kız bulamazsın hepsi küçük küçük giderler.”

“Ben de 3 çocuk var biride karnımda yolcu”

O anda haline bakıp içimden neden bu kadar yaptın demek geldi. Ama belli ki daha yapacaktı.

“Çok olmuş evleneli senin kaç tane çocuk var” diye sordu bana.

“Yok hiç yok bende” dedim

“Amanın hiç mi yapmadın, kocan ne diyor istemiyor mu?”

“İkimizin kararı biraz gezelim görelim istedik”

Büyük bir şaşkınlıkla karşıladı eşimle aynı kararda olmamızı, çünkü onların oralarda onlara danışılmazdı. Ve birden içinde bağıran başka bir sesi haykırmaya başladı.

“En iyisi, ne yapacan, çocuk insana bağdır. Bizim buralarda böyle geçer sizin oralara benzemez.”

Yanında daha genç bir kızcağız vardı “Bu kim?” diye sordum. Ufacıktı daha okul çağında belki de, herhalde kız kardeş diye düşündüm.

“Bizim gelin abla yeni aldık, o da yüklü yolda geliyor 2 aylık” dediği anda ben sustum.“Hadi bize müsaade” deyip kalbimde acıyan bir tarafı fark ettim ve dedim ki kendime ne kadar şanslısın.

Hepsi bu güzel Türkiye’mizin kadınlarıydı. Ama orası farklı kültürden olmakla birlikte bizlerden ayrı bir dünya gibiydi. Ne kadar sesimizi yükseltsekte, haydı kızlar okula desekte yine de bir yerlerde kızlar doğurmakta ve evlenmekteydi. Ama kendimce dedim ki hadi burası Güneydoğu kurallar var yetişme tarzları böyle, burada farklı dünya yok ne görüyorlar ise ona alışmışlar başka seçenekleri yok. Burası Güneydoğu idi Ne kadar değiştirmek için çalışmalar yapılsa da başarılı olunuyordu ama bir yerlerde uygulama hiç değişmiyordu.

Peki ya büyük şehirler orada yaşayan kadınlarımız. Onlar daha güzeli, daha iyiyi görüyorlar her gün binlerce kendi ayakları üzerinde duran kadını tanıyorlar. Buralarda aynıları yok muydu?. Onlara kim dur diyecek erkekliğine çamur sürmeyen ve ben kadınımı kıskanırım deyip işe salmayan, onu her türlü egemenlikten uzak tutan, evine bakmayıp birde üzerine içen kocaların gazabına uğrayan kadın. Gençliğin de bir sevda uğruna gittiği yerde bir gün mutlu olamayan kadın. Eşinden daha akıllı olmasına rağmen fikirlerini dile getiremeyen, koskocaman metropolde yaşayan ve bunu hazmedemeyen kadın. Kıskanmak adı altında kadına istediği gibi hükmeden erkek. İşte asıl mesele budur.

 

Kıskanmak nedir ki? Bence erkeğin kendine güvenmemesidir kıskanmak. Kendinden daha önde görmek istemediğindendir, çünkü bilir ki izin verse kadın onu geçer. Kadını kendi yöntemleriyle sindirir ve başardığını sanır.

Halbuki kadın hiçbir zaman kabullenmez ama denileni yaşar. Ama Akıllı kadın, yıllar geçtiğinde ufacık bir umut tüneli görür görmez,  başlar elleriyle kazmaya ve o tünelden çıkmayı başarır. Kendince başarıyı yakalamış kadınlar tanıdım. Bütün bu anlattıklarımı aynen yaşamış ve kendi yöntemleriyle erkek egemenliğine son vermiş kadınları gördüm. O yüzden pes etmemeli ve bir gün hayatın kendine güleceğini unutmamalı kadın.

Cumhuriyet’imizin kadınları güçlüdür, cefakardır, ne istediğini bilir. Ama önce eğitim kadınlar meslek sahibi yapılmalı, özgürlük en güzel anlamıyla kadına verilmeli.

 

Bütün kadınlarımız adına…

Bir kadın tanıdım gözleri nemli bir o kadar parlak

Yüreğinde zamanın bitmez acısı kalmış

Başında yazması, ayağında şalvarı

İçini akşam gelecek kocasının korkusu sarmış


 

Bir kadın tanıdım bin liraya, yüz koyuna satılmış

Ellerinde kınası, paramparça hayalleriyle

Bekler durur geleceğini günleri saymış ta

Karnında kaçıncı olduğunu saymadığı bebesiyle


 

Bir kadın tanıdım nasır tutmuş elleriyle çalışan

Kazandığı elinden alınan

Bin bir zahmetle ter kan içinde kalan

Her tarafı ağrıyarak sabahları uyanan


 

Bir kadın tanıdım aldatılmış mahsun

Kalbinde saplanmış ok gibi bıkılmışlık

Bunu bilerek yaşamak ve yaşamaya mahkum olmak

Ezilmiş, sinik bakışlarında hayata sıkışmışlık


 

Bir kadın tanıdım eve hapsedilmiş

Kıskançlık adı altında penceresi kapatılmış

Kanatlanıp uçmak istercesine

Her gün kendini başka dünyalarda salmış.

 

Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN

Okunma Sayısı: 161

Yazarın Diğer Yazıları

Sosyal Paylaşım Ağları İle İntikamın Yolu Değişti:)

Son günlerde dikkat ettiğim bir şey var, sosyal paylaşım ağları aracılığıyla intikam almaya çalışan insanlar....

Beklediklerimiz Beklettiklerimiz

Umuda yolculuk bu, bekleneler, bekletilenler, beklettiklerimiz. Herkes bir şeyleri beklemez mi? içsel duygularda hep bir...

Merhaba!

Bir merhaba demek çok mu zordur, kavgaların, isyanların, kırılmaların ardından gelen bir merhabadır dostluğu pekiştiren,...

Anne Olmak!

Anne olmak bir kadının duyabileceği en yüce duygudur. Her kadın anne olmayı hayal eder. Tıpkı...

Bir Başkadır Romanlar

Bu hayatın belki de en hafifini yaşarlar. Bugün bulduğunu yarına bırakmaz, yarının vereceğini bugünden beklemezler....

Yazıya Yapılan Yorumlar

  1. GÜLTEN YILMAZ dedi ki:

    şiirde sendense çok güzel olmuş; yüreğine, kalemine sağlık.
    Devamını bekleriz…

  2. Mustafa KARAATMACA dedi ki:

    Yazınız ve özellikle şiiriniz çok güzel olmuş…

  3. Dr. Ahmet FİDAN dedi ki:

    Sevgili Nesrin,
    Sendeki istidadı görmekteyiz. Gayretlerinin daim olduğunu biliyoruz. Türkiye İnteraktif Köşe Yazarı Gazetemize çok büyük eserler kazandıracağına inancımız tamdır.
    Yazar dediğin, çevresinde olup bitenden her an her saniye veri toplayıp onu kendi beyninde sorgulayıp “iyi” veya “erdem” süzgecinden geçirip topluma okuyanlara yansıtan bir aynadır.

    Şengülen ailesine mutluluk ve sana da daimi başarı diliyorum.

  4. Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN dedi ki:

    Ben bu yazımda kadınlarımızın karşı karşıya kaldığı zorlukları anlatmak istedim. Ben yazarken hissettiğim duyguları, sizlere de geçirebildiysem daha ne isterim. Daha çok güzel şeyler paylaşacağız. Şiirlerimle, yazılarımla ben hep bu köşedeyim.
    SEVGİYLE

    Dr. Ahmet Fidan hocam iyi dilekleriniz için teşekkürler.

  5. Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN dedi ki:

    Sayın Mustafa Bey; çok teşekkürler kadınlarımızın yaşadıklarını gerek yazımla gerekse şiirimle anlatabildiysem gerçekten çok mutlu olurum. Ben elime kalem aldığımda içimden geleni yazanlardanım. Ve bazen öyle fırtınalar geçerki bir sözcüğüm,bir sonraki gelecek sözcüğümün aynası olur. İşte bu yüzden sizlerle olmaktan son derece gurur duyuyorum.
    Saygılar.

  6. ÖZNUR dedi ki:

    Tek kelimeyle mükemmel bir yazı,mükemmel bir anlatım,okurken kendimi hep onların yerine koydum ve ne kadar şanslı bir kadın olduğumu bir kez daha anladım…Sevgiler…

  7. Uğur ÖZALTIN dedi ki:

    Evet ülkemiz bir istimar ve ihanet yatağı olmuş çıkmıştır. Eğitim yok. Ezilenler bu gidişe dur demelidir. Toplum dengesizleştiriliyor buna çare bulunmalı

  8. Sacide YAYLAZ dedi ki:

    Nesrin hanım öncelikle kendi adıma çok teşekkür ederim paylaşımınız için.
    Doğusu-Batısı-Güneyi-Kuzeyi ile her yerde durum aynı aslında sadece doğu ve güneydoğu kesiminde konumundan dolayı (törecilik) daha çok gözümüze batıyor. Törelere rağmen son yıllarda seslerini duyurmaya başladı kadınlarımızda kızlarımızda.
    Ben affınıza sığınarak bir kadın hakları savunucusunun yaşadığı dramdan yola çıkarak yazdığım 8 Mart anısına şiirimi paylaşmak istedim.
    Tekrar kutlarım sizi.

    Senin Günün

    Kalk sabah oluyor
    Gün doğmadan
    Başla işlere
    Haydi git
    İneğinin, koyununun
    Sütünü sağ
    Yok, durma sakın
    Bebelerini doyur
    Yak ocağını
    Aşını pişir
    Yükle bebeni sırtına
    Tarlana git
    Öküzüne eş ol
    Tarlanı sür
    Sen kadınsın
    Kocana eş ol
    Bebelerine ana
    Ne demişler sana
    “Karnından sıpayı
    Sırtından sopayı
    Eksik etmeyin”
    Sen kadınsın
    Senin umutların
    Senin düşlerin yok
    Kolun kırılacak
    Yen içinde kalacak
    Anan, ninen, eben
    Hep böyle demedi mi?
    Özgürlüğünü
    Evde baban
    Evlenince kocan
    Almadı mı elinden
    Sen kadınsın kadın
    Neyine senin özgürlük
    Özgürlük senin neyine.

    Bu Gün Sekiz Mart
    Dünya Kadınlar Günü
    SENİN GÜNÜN

    Acaba kimin günü kutlanıyor?

  9. Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN dedi ki:

    Sevgili Sacide hanım, sizinde bu şekilde duyarlı olmanız beni çok sevindirdi. Şiirinizle katılımınıza çok teşekkür ediyorum…

  10. Hülya Barış dedi ki:

    Sevgili Nesrin,

    Farklı yazılarla, gözlemlerle yine çok dokunaklı ve harika bir yazı olmuş.Keyifle seni takip ediyorum.

  11. Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN dedi ki:

    Sevgili Hülya çok teşekkürler.

  12. Mesut Kaymakçı dedi ki:

    Sayın Nesrin Ateş Şengülen yazınız çok hoş, keyifli.. Bir şey daha eklemek istiyorum. Doğudan verdiğiniz örnekler (ezilen kadınlar) maalesef büyük şehirlerde de görmek mümkün. Sadece giyimleri değişik. Saygılarımla…
    Mesut Kaymakçı
    Eğitimci – Yazar

  13. Nesrin ATEŞ ŞENGÜLEN dedi ki:

    Sayın Mesut bey; Zaten bende büyük şehirlerden bahsetmiştim. Buradaki kadınlarımıza değinmiştim. Ayrıca teşekkür ediyorum size okuduğunuz için. Saygılar.

  14. müjgan dedi ki:

    kadınlar dert yatağı olupta yüzüğ gülen tek varlık. Kadınlarımız hayatları boyunca sevilmeyecek olsalar bile karşılıksız seven tek varlık. Seni gönülden kutluyorum hayatımda okuduğum en güzel yazıydı…Gözlerim dola dola okudum..

Yorum Yazın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.

ÇÖZÜM ORTAKLARIMIZ

Yukarı